maine

See also: Maine, máine, and mâine

Estonian

Etymology 1

Borrowed from Finnish maine.

Pronunciation 1

  • IPA(key): /ˈmɑi̯ne/

Noun

maine (genitive maine, partitive mainet)

  1. reputation
  2. prestige, renown, fame

Declension

Etymology 2

From maa + -ne.

Pronunciation 2

  • IPA(key): /mˈɑi̯ne/

Adjective

maine (genitive maise, partitive maist)

  1. earthly, worldly

Declension


Finnish

(index ma)

Pronunciation

  • Rhymes: -ɑine
  • IPA(key): [ˈmɑine̞(ʔ)]
  • Hyphenation: mai‧ne

Noun

maine

  1. reputation
  2. prestige, renown, fame
  3. (linguistics, archaic) predicate

Declension

Inflection of maine (Kotus type 48/hame, no gradation)
nominative maine maineet
genitive maineen maineiden
maineitten
partitive mainetta maineita
illative maineeseen maineisiin
maineihin
singular plural
nominative maine maineet
accusative nom. maine maineet
gen. maineen
genitive maineen maineiden
maineitten
partitive mainetta maineita
inessive maineessa maineissa
elative maineesta maineista
illative maineeseen maineisiin
maineihin
adessive maineella maineilla
ablative maineelta maineilta
allative maineelle maineille
essive maineena maineina
translative maineeksi maineiksi
instructive mainein
abessive maineetta maineitta
comitative maineineen

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.