letatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of lētō
Participle
lētātus m (feminine lētāta, neuter lētātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | lētātus | lētāta | lētātum | lētātī | lētātae | lētāta | |
| genitive | lētātī | lētātae | lētātī | lētātōrum | lētātārum | lētātōrum | |
| dative | lētātō | lētātō | lētātīs | ||||
| accusative | lētātum | lētātam | lētātum | lētātōs | lētātās | lētāta | |
| ablative | lētātō | lētātā | lētātō | lētātīs | |||
| vocative | lētāte | lētāta | lētātum | lētātī | lētātae | lētāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.