leka
See also: Leka
Faroese
Verb
leka (third person singular past indicative lek, third person plural past indicative lóku, supine likið)
- to leak
Conjugation
Finnish
Etymology
From Swedish slägga ("sledgehammer").
Noun
leka
- A sledgehammer, maul
- (slang) A bottle, especially of moonshine.
Declension
| Inflection of leka (Kotus type 9/kala, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | leka | lekat | |
| genitive | lekan | lekojen | |
| partitive | lekaa | lekoja | |
| illative | lekaan | lekoihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | leka | lekat | |
| accusative | nom. | leka | lekat |
| gen. | lekan | ||
| genitive | lekan | lekojen lekainrare | |
| partitive | lekaa | lekoja | |
| inessive | lekassa | lekoissa | |
| elative | lekasta | lekoista | |
| illative | lekaan | lekoihin | |
| adessive | lekalla | lekoilla | |
| ablative | lekalta | lekoilta | |
| allative | lekalle | lekoille | |
| essive | lekana | lekoina | |
| translative | lekaksi | lekoiksi | |
| instructive | — | lekoin | |
| abessive | lekatta | lekoitta | |
| comitative | — | lekoineen | |
Anagrams
Hawaiian
Etymology
Noun
leka
- letter (mail)
Verb
leka
- (transitive) to write a letter
Icelandic
Etymology
From Old Norse leka, from Proto-Germanic *lekaną.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈlɛːka/
- Rhymes: -ɛːka
Verb
leka (strong verb, third-person singular past indicative lak, third-person plural past indicative láku, supine lekið)
- (intransitive) to drip
- (intransitive) to leak
- Geturðu lagað þakið? Það lekur.
- Can you fix the roof? It leaks.
- Geturðu lagað þakið? Það lekur.
Conjugation
leka — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að leka | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
lekið | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
lekandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég lek | við lekum | present (nútíð) |
ég leki | við lekum |
| þú lekur | þið lekið | þú lekir | þið lekið | ||
| hann, hún, það lekur | þeir, þær, þau leka | hann, hún, það leki | þeir, þær, þau leki | ||
| past (þátíð) |
ég lak | við lákum | past (þátíð) |
ég læki | við lækjum |
| þú lakst | þið lákuð | þú lækir | þið lækjuð | ||
| hann, hún, það lak | þeir, þær, þau láku | hann, hún, það læki | þeir, þær, þau lækju | ||
| imperative (boðháttur) |
lek (þú) | lekið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| lektu | lekiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
lekinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
lekinn | lekin | lekið | leknir | leknar | lekin | |
| accusative (þolfall) |
lekinn | lekna | lekið | lekna | leknar | lekin | |
| dative (þágufall) |
leknum | lekinni | leknu | leknum | leknum | leknum | |
| genitive (eignarfall) |
lekins | lekinnar | lekins | lekinna | lekinna | lekinna | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
lekni | lekna | lekna | leknu | leknu | leknu | |
| accusative (þolfall) |
lekna | leknu | lekna | leknu | leknu | leknu | |
| dative (þágufall) |
lekna | leknu | lekna | leknu | leknu | leknu | |
| genitive (eignarfall) |
lekna | leknu | lekna | leknu | leknu | leknu | |
Synonyms
- (to drip): drjúpa
- (to leak): vera lekur
Anagrams
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Noun
leka m, f
- definite feminine singular of leke
Old Swedish
Etymology
From Old Norse leika, from Proto-Germanic *laikaną.
Verb
lēka
Conjugation
Conjugation of lēka (strong)
| present | past | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | lēka | — | |||
| participle | lēkandi, lēkande | lēkin | |||
| active voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | lēker | lēki, lēke | — | lǣk | lǣki, lǣke |
| þū | lēker | lēki, lēke | lēk | lǣkt | lǣki, lǣke |
| han | lēker | lēki, lēke | — | lǣk | lǣki, lǣke |
| vīr | lēkum, lēkom | lēkum, lēkom | lēkum, lēkom | lǣkum, lǣkom | lǣkum, lǣkom |
| īr | lēkin | lēkin | lēkin | lǣkin | lǣkin |
| þēr | lēka | lēkin | — | lǣku, -o | lǣkin |
| mediopassive voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | lēks | lēkis, lēkes | — | lǣks | lǣkis, lǣkes |
| þū | lēks | lēkis, lēkes | — | lǣkts | lǣkis, lǣkes |
| han | lēks | lēkis, lēkes | — | lǣks | lǣkis, lǣkes |
| vīr | lēkums, -oms | lēkums, lēkoms | — | lǣkums, lǣkoms | lǣkums, lǣkoms |
| īr | lēkins | lēkins | — | lǣkins | lǣkins |
| þēr | lēkas | lēkins | — | lǣkus, lǣkos | lǣkins |
Descendants
- Swedish: leka
Swedish
Etymology
From Old Swedish lēka, from Old Norse leika, from Proto-Germanic *laikaną, from Proto-Indo-European *leyg-.
Pronunciation
-
audio (file)
Verb
leka (present leker, preterite lekte, supine lekt, imperative lek)
Conjugation
Conjugation of leka (weak)
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.