kann
Estonian
Etymology 1
From Swedish kanna.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɑnː/
Noun
kann (genitive kannu, partitive kannu)
Inflection
Declension of kann (type riik)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kann | kannud |
| genitive | kannu | kannude |
| partitive | kannu | kanne / kannusid |
| illative | kannu / kannusse | kannudesse |
| inessive | kannus | kannudes |
| elative | kannust | kannudest |
| allative | kannule | kannudele |
| adessive | kannul | kannudel |
| ablative | kannult | kannudelt |
| translative | kannuks | kannudeks |
| terminative | kannuni | kannudeni |
| essive | kannuna | kannudena |
| abessive | kannuta | kannudeta |
| comitative | kannuga | kannudega |
Derived terms
Etymology 2
Baby speech from kaunis (“beautiful”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɑnʲː/
Noun
kann (genitive kanni, partitive kanni)
Inflection
Declension of kann (type riik)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kann | kannid |
| genitive | kanni | kannide |
| partitive | kanni | kanne / kannisid |
| illative | kanni / kannisse | kannidesse |
| inessive | kannis | kannides |
| elative | kannist | kannidest |
| allative | kannile | kannidele |
| adessive | kannil | kannidel |
| ablative | kannilt | kannidelt |
| translative | kanniks | kannideks |
| terminative | kannini | kannideni |
| essive | kannina | kannidena |
| abessive | kannita | kannideta |
| comitative | kanniga | kannidega |
German
Pronunciation
- IPA(key): /kan/
-
Audio (file) - Rhymes: -an
Verb
kann
Gothic
Romanization
kann
- Romanization of 𐌺𐌰𐌽𐌽
Luxembourgish
Pronunciation
- IPA(key): /kɑn/
Verb
kann
- first-person and third-person singular present indicative of kënnen
Norwegian Nynorsk
Verb
kann
- (non-standard since 1938) present tense of kunna
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.