kanne
See also: Kanne
Finnish
Etymology
Noun
kanne
Declension
| Inflection of kanne (Kotus type 48/hame, nt-nn gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | kanne | kanteet | |
| genitive | kanteen | kanteiden kanteitten | |
| partitive | kannetta | kanteita | |
| illative | kanteeseen | kanteisiin kanteihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | kanne | kanteet | |
| accusative | nom. | kanne | kanteet |
| gen. | kanteen | ||
| genitive | kanteen | kanteiden kanteitten | |
| partitive | kannetta | kanteita | |
| inessive | kanteessa | kanteissa | |
| elative | kanteesta | kanteista | |
| illative | kanteeseen | kanteisiin kanteihin | |
| adessive | kanteella | kanteilla | |
| ablative | kanteelta | kanteilta | |
| allative | kanteelle | kanteille | |
| essive | kanteena | kanteina | |
| translative | kanteeksi | kanteiksi | |
| instructive | — | kantein | |
| abessive | kanteetta | kanteitta | |
| comitative | — | kanteineen | |
Derived terms
- kanneoikeus
- nostaa kanne (to sue)
Anagrams
Hausa
Verb
kannḕ (grade 4)
Norwegian Bokmål
Etymology
Noun
kanne f, m (definite singular kanna or kannen, indefinite plural kanner, definite plural kannene)
Derived terms
References
- “kanne” in The Bokmål Dictionary.
Norwegian Nynorsk
Etymology
Noun
kanne f (definite singular kanna, indefinite plural kanner, definite plural kannene)
Derived terms
References
- “kanne” in The Nynorsk Dictionary.
Saterland Frisian
Verb
kanne
- to know
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.