kangur
See also: Kangur
Polish

kangur
Etymology
From French kangourou, from Guugu Yimidhirr gangurru.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkan.ɡur/
kangur (file)
Noun
kangur m anim
- kangaroo (marsupial)
Declension
declension of kangur
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kangur | kangury |
| genitive | kangura | kangurów |
| dative | kangurowi | kangurom |
| accusative | kangura | kangury |
| instrumental | kangurem | kangurami |
| locative | kangurze | kangurach |
| vocative | kangurze | kangury |
Derived terms
- kangurzy
Volapük
Pronunciation
- IPA(key): [kanˈɡuɾ]
Noun
kangur (plural kangurs)
Declension
declension of kangur
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kangur | kangurs |
| genitive | kangura | kanguras |
| dative | kangure | kangures |
| accusative | kanguri | kanguris |
| predicative | kanguru | kangurus |
| vocative | o kangur! | o kangurs! |
Derived terms
Terms derived from kangur
- hikangur
- hikangurül
- jikangur
- jikangurül
- kanguradön
- kangurajiedot
- kanguraküir
- kanguramilig
- kanguramit
- kangurasosit
- kangurem
- kanguribrid
- kanguribridan
- kangurihibridan
- kangurijibridan
- kanguril
- kangurül
- kangurülamit
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.