kahle

See also: Kahle

Finnish

Etymology

kahlata (to wade) + -e

Noun

kahle

  1. shackle

Declension

Inflection of kahle (Kotus type 48/hame, no gradation)
nominative kahle kahleet
genitive kahleen kahleiden
kahleitten
partitive kahletta kahleita
illative kahleeseen kahleisiin
kahleihin
singular plural
nominative kahle kahleet
accusative nom. kahle kahleet
gen. kahleen
genitive kahleen kahleiden
kahleitten
partitive kahletta kahleita
inessive kahleessa kahleissa
elative kahleesta kahleista
illative kahleeseen kahleisiin
kahleihin
adessive kahleella kahleilla
ablative kahleelta kahleilta
allative kahleelle kahleille
essive kahleena kahleina
translative kahleeksi kahleiksi
instructive kahlein
abessive kahleetta kahleitta
comitative kahleineen

Derived terms

Anagrams


German

Adjective

kahle

  1. inflected form of kahl

Zulu

Etymology

From ka- + -hle.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɠaːɬé/

Adverb

kahle?

  1. nicely, well, properly
  2. carefully, slowly, gently

Interjection

kahle (to one person, to multiple people kahleni)

  1. wait a moment, hold on
  2. don't [+infinitive]
    Synonym: musa

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.