jeść

See also: jěsć

Polish

From Proto-Slavic *(j)ěsti, from Proto-Balto-Slavic *ēstei, from Proto-Indo-European *h₁édti, from *h₁ed-. Cognates include Proto-Germanic *etaną, Latin edō (“I eat”), Ancient Greek ἔδω (édō, “I eat”), Hittite 𒂊𒀉𒈪 (e-et-mi, 1.sg.pres.act.), Avestan 𐬀𐬛‎ (ad-) and Sanskrit अत्ति (átti).

jeść impf (perfective zjeść)

Conjugation of jeść impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		jeść
present tense	1st	jem			jemy
	2nd	jesz			jecie
	3rd	je			jedzą
past tense	1st	jadłem	jadłam		jedliśmy	jadłyśmy
	2nd	jadłeś	jadłaś		jedliście	jadłyście
	3rd	jadł	jadła	jadło	jedli	jadły
future tense	1st	będę jadł¹	będę jadła¹		będziemy jedli¹	będziemy jadły¹
	2nd	będziesz jadł¹	będziesz jadła¹		będziecie jedli¹	będziecie jadły¹
	3rd	będzie jadł¹	będzie jadła¹	będzie jadło¹	będą jedli¹	będą jadły¹
conditional	1st	jadłbym	jadłabym		jedlibyśmy	jadłybyśmy
	2nd	jadłbyś	jadłabyś		jedlibyście	jadłybyście
	3rd	jadłby	jadłaby	jadłoby	jedliby	jadłyby
imperative	1st	—			jedzmy
	2nd	jedz			jedzcie
	3rd	niech je			niech jedzą
active adjectival participle		jedzący	jedząca	jedzące	jedzący	jedzące
passive adjectival participle		jedzony	jedzona	jedzone	jedzeni	jedzone
contemporary adverbial participle		jedząc
impersonal past		jedzono
verbal noun		jedzenie
¹ or: będę jeść, będziesz jeść etc.

verbs derived from jeść

(to eat): (colloquial) pałaszować, pożywiać się, spożywać, zakąszać, (of animals, vulgar when referring to humans) żreć