iratus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /iːˈraː.tus/, [iːˈraː.tʊs]
-
Audio (Classical) (file)
Adjective
īrātus (feminine īrāta, neuter īrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īrātus | īrāta | īrātum | īrātī | īrātae | īrāta | |
| genitive | īrātī | īrātae | īrātī | īrātōrum | īrātārum | īrātōrum | |
| dative | īrātō | īrātō | īrātīs | ||||
| accusative | īrātum | īrātam | īrātum | īrātōs | īrātās | īrāta | |
| ablative | īrātō | īrātā | īrātō | īrātīs | |||
| vocative | īrāte | īrāta | īrātum | īrātī | īrātae | īrāta | |
- comparative: īrātior, superlative: īrātissimus
Derived terms
Related terms
- īra
- īrācundē
- īrācunditer
- īrācundus
- īrāscentia
- īrāscibilis
- īrāscitīvus
- īrāscor
- īrātē
Descendants
- English: irate
References
- iratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- iratus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- iratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- the favour of heaven: dei propitii (opp. irati)
- the favour of heaven: dei propitii (opp. irati)
- ↑ De Vaan, Michiel (2008) Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.