insinuare
See also: insinuaré
Italian
Etymology
Borrowed from Latin īnsinuāre, present active infinitive of īnsinuō.
Verb
insinuare (in)
Conjugation
Conjugation of insinuare
| infinitive | insinuare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | insinuando | |||
| present participle | insinuante | past participle | insinuato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | insinuo | insinui | insinua | insinuiamo | insinuate | insinuano |
| imperfect | insinuavo | insinuavi | insinuava | insinuavamo | insinuavate | insinuavano |
| past historic | insinuai | insinuasti | insinuò | insinuammo | insinuaste | insinuarono |
| future | insinuerò | insinuerai | insinuerà | insinueremo | insinuerete | insinueranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | insinuerei | insinueresti | insinuerebbe | insinueremmo | insinuereste | insinuerebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | insinui | insinui | insinui | insinuiamo | insinuiate | insinuino |
| imperfect | insinuassi | insinuassi | insinuasse | insinuassimo | insinuaste | insinuassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| insinua, non insinuare | insinui | insinuiamo | insinuate | insinuino | ||
Related terms
Anagrams
Latin
Verb
īnsinuāre
- present active infinitive of īnsinuō
- second-person singular present passive imperative of īnsinuō
- second-person singular present passive indicative of īnsinuō
Spanish
Verb
insinuare
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.