insignire
Italian
Verb
insignire
- (transitive) To confer, to grant, to award, to dub, to bestow
- (transitive) To invest (to formally give someone some power, authority).
Conjugation
Conjugation of insignire
| infinitive | insignire | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | insignendo | |||
| present participle | insignente | past participle | insignito | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | insignisco | insignisci | insignisce | insigniamo | insignite | insigniscono |
| imperfect | insignivo | insignivi | insigniva | insignivamo | insignivate | insignivano |
| past historic | insignii | insignisti | insignì | insignimmo | insigniste | insignirono |
| future | insignirò | insignirai | insignirà | insigniremo | insignirete | insigniranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | insignirei | insigniresti | insignirebbe | insigniremmo | insignireste | insignirebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | insignisca | insignisca | insignisca | insigniamo | insigniate | insigniscano |
| imperfect | insignissi | insignissi | insignisse | insignissimo | insigniste | insignissero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| insignisci, non insignire | insignisca | insigniamo | insignite | insigniscano | ||
Synonyms
Latin
Verb
īnsignīre
Verb
insignīre
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.