inclino
Catalan
Verb
inclino
- first-person singular present indicative form of inclinar
Galician
Verb
inclino
- first-person singular present indicative of inclinar
Italian
Verb
inclino
- first-person singular present indicative of inclinare
Anagrams
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /inˈkliː.noː/, [ɪŋˈkliː.noː]
Verb
inclīnō (present infinitive inclīnāre, perfect active inclīnāvī, supine inclīnātum); first conjugation
- (transitive) I cause to lean, bend, tilt, incline, turn; bend down, bow something; divert; swerve.
- (transitive, figuratively, followed by ad) I turn (someone's attention) towards.
- 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita libri 26.1
- Ea tum cura maxime intentos habebat Romanos, non ab ira tantum, quae in nullam unquam ciuitatem iustior fuit, quam quod urbs tam nobilis ac potens, sicut defectione sua traxerat aliquot populos, ita recepta inclinatura rursus animos uidebatur ad ueteris imperii respectum.
- This concern in particular troubled the mindful Romans at the time, not so much because of anger, which has never been more justified against any other city, rather because a city so noble and powerful, in the same way that it had attracted the support of a number of communities by its revolt, was thought would again turn attention back towards respect for the previous government once recaptured.
- Ea tum cura maxime intentos habebat Romanos, non ab ira tantum, quae in nullam unquam ciuitatem iustior fuit, quam quod urbs tam nobilis ac potens, sicut defectione sua traxerat aliquot populos, ita recepta inclinatura rursus animos uidebatur ad ueteris imperii respectum.
-
- (transitive, figuratively, followed by ad) I turn (someone's attention) towards.
- (transitive, military) I cause to fall back or give way, drive back.
- (transitive, of disease) I abate, diminish.
- (transitive, figuratively) I change, alter; abase, cause to decline, bring down.
- (intransitive) I sink, droop, turn, incline, decline, bend.
- (intransitive, military) I yield, retreat, give way.
- (intransitive, figuratively) I am favorably disposed towards something, incline to.
Inflection
Derived terms
- inclīnābilis
- inclīnāmentum
- inclīnātiō
- inclīnātīvus
- inclīnātus
- inclīnis
Related terms
Descendants
References
- inclino in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- inclino in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- inclino in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- luck is changing, waning: fortuna commutatur, se inclinat
- luck is changing, waning: fortuna commutatur, se inclinat
Portuguese
Verb
inclino
- first-person singular present indicative of inclinar
Spanish
Verb
inclino
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.