ida
Estonian
Etymology
From Proto-Finnic *itä.
Noun
ida (genitive [please provide], partitive [please provide])
Declension
Inflection of ida (ÕS type 17/elu, no gradation)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ida | idad |
| accusative | ida | idad |
| genitive | ida | idade |
| partitive | ida | idasid |
| illative | itta idasse |
idadesse |
| inessive | idas | idades |
| elative | idast | idadest |
| allative | idale | idadele |
| adessive | idal | idadel |
| ablative | idalt | idadelt |
| translative | idaks | idadeks |
| terminative | idani | idadeni |
| essive | idana | idadena |
| abessive | idata | idadeta |
| comitative | idaga | idadega |
Maia
Noun
ida
Portuguese
Alternative forms
- yda (obsolete)
Etymology
Past participle of ir (“to go”).
Pronunciation
Noun
ida f (plural idas)
Verb
ida
- feminine plural past participle of ir
Spanish
Etymology
From the verb ir.
Noun
ida f (plural idas)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.