haga
Basque
Noun
haga
Icelandic
Verb
haga (weak verb, third-person singular past indicative hagaði, supine hagað)
Conjugation
haga — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að haga | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
hagað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
hagandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég haga | við högum | present (nútíð) |
ég hagi | við högum |
| þú hagar | þið hagið | þú hagir | þið hagið | ||
| hann, hún, það hagar | þeir, þær, þau haga | hann, hún, það hagi | þeir, þær, þau hagi | ||
| past (þátíð) |
ég hagaði | við höguðum | past (þátíð) |
ég hagaði | við höguðum |
| þú hagaðir | þið höguðuð | þú hagaðir | þið höguðuð | ||
| hann, hún, það hagaði | þeir, þær, þau höguðu | hann, hún, það hagaði | þeir, þær, þau höguðu | ||
| imperative (boðháttur) |
haga (þú) | hagið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| hagaðu | hagiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
hagast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að hagast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
hagast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
hagandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég hagast | við högumst | present (nútíð) |
ég hagist | við högumst |
| þú hagast | þið hagist | þú hagist | þið hagist | ||
| hann, hún, það hagast | þeir, þær, þau hagast | hann, hún, það hagist | þeir, þær, þau hagist | ||
| past (þátíð) |
ég hagaðist | við höguðumst | past (þátíð) |
ég hagaðist | við höguðumst |
| þú hagaðist | þið höguðust | þú hagaðist | þið höguðust | ||
| hann, hún, það hagaðist | þeir, þær, þau höguðust | hann, hún, það hagaðist | þeir, þær, þau höguðust | ||
| imperative (boðháttur) |
hagast (þú) | hagist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| hagastu | hagisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
Synonyms
Derived terms
- haga sér illa
- haga sér vel
See also
Irish
Noun
haga
- h-prothesized form of aga
Old English
Etymology
From Proto-Germanic *hagô. Cognate with Old Saxon hago, Middle Dutch haghe, Old Norse hagi.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈhɑɣɑ/
Noun
haga m
Descendants
Spanish
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaɡa/, [ˈaɣa]
Verb
haga
- First-person singular (yo) present subjunctive form of hacer.
- Formal second-person singular (usted) present subjunctive form of hacer.
- Third-person singular (él, ella, also used with usted?) present subjunctive form of hacer.
- Formal second-person singular (usted) imperative form of hacer.
Westrobothnian
Etymology
From Old Norse hagi, from Proto-Germanic *hagô.
Noun
haga m
Derived terms
- hagasam
- hagasta
- hagaståd
- hagaski
- hagatro
- skihaga
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.