gebieden

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ɣəˈbidə(n)/
  • Audio(file)

Etymology 1

From Middle Dutch gebieden, from Old Dutch gebiodan. Equivalent to ge- +‎ bieden.

Verb

gebieden

  1. (transitive) to command, order
  2. (intransitive) to be in command
Inflection
Inflection of gebieden (strong class 2, prefixed)
infinitive gebieden
past singular gebood
past participle geboden
infinitive gebieden
gerund gebieden n
verbal noun —
present tense past tense
1st person singular gebied gebood
2nd person sing. (jij) gebiedt gebood
2nd person sing. (u) gebiedt gebood
2nd person sing. (gij) gebiedt geboodt
3rd person singular gebiedt gebood
plural gebieden geboden
subjunctive sing.1 gebiede gebode
subjunctive plur.1 gebieden geboden
imperative sing. gebied
imperative plur.1 gebiedt
participles gebiedend geboden
1) Archaic.
Synonyms

(order):

(be in command):

Antonyms

Derived terms

Etymology 2

See etymology on the main entry.

Noun

gebieden

  1. Plural form of gebied

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.