fatus
Latin
Etymology
Perfect active participle of for (“speak, say”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfaː.tus/, [ˈfaː.tʊs]
Participle
fātus m (feminine fāta, neuter fātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | fātus | fāta | fātum | fātī | fātae | fāta | |
| genitive | fātī | fātae | fātī | fātōrum | fātārum | fātōrum | |
| dative | fātō | fātō | fātīs | ||||
| accusative | fātum | fātam | fātum | fātōs | fātās | fāta | |
| ablative | fātō | fātā | fātō | fātīs | |||
| vocative | fāte | fāta | fātum | fātī | fātae | fāta | |
Noun
fātus m (genitive fātūs); fourth declension
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | fātus | fātūs |
| genitive | fātūs | fātuum |
| dative | fātuī | fātibus |
| accusative | fātum | fātūs |
| ablative | fātū | fātibus |
| vocative | fātus | fātūs |
See also
References
- fatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- fatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- fatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- fatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
Volapük
Noun
fatus
- predicative plural of fat
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.