fíon

See also: fion

Irish

Etymology

From Old Irish fín, from Latin vīnum, from Proto-Indo-European *wóyh₁nom.

Pronunciation

IPA^(key): /fʲiːnˠ/

Noun

fíon m (genitive singular fíona, nominative plural fíonta)

wine

Declension

Declension of fíon

Third declension

Bare forms:

Case	Singular	Plural
Nominative	fíon	fíonta
Vocative	a fhíon	a fhíonta
Genitive	fíona	fíonta
Dative	fíon	fíonta

Forms with the definite article:

Case	Singular	Plural
Nominative	an fíon	na fíonta
Genitive	an fhíona	na bhfíonta
Dative	leis an bhfíon don fhíon	leis na fíonta

Derived terms

Terms derived from fíon

blastóir fíona
cantaoir fíona
ceannaí fíona
deasca fíona
domlas trí fhíon
eolaí fíona
fínéagar fíona
fíon Aifrinn
fíon altóra
fíon bán
fíon boird
fíonchaor
fíoncheannaí
fíon codlaidín
fíon cuiríní
fíonda

fíondaite
fíon dearg
fíonfhuil
fíon geal
fíon géar
fíonghloine
fíonghort
fíon íce
fíon Maidéarach
fíon meadhránach
fíonmhar
fíonmhéadar
fíon milis
fíon mormónta
fíon oráistí
fíon quinín

fíon saic
fíon saor
fíonsaothrú
fíon sméar
fíon súilíneach
fíontach
fíon tathagach
fíonúil
gloine fíona
moirt fíona
píopa fíona
sceitheann fíon fírinne
siléar fíona
tunna fíona
umar fíona

See also

sárbhliain (fíona) (“vintage year (for wine)”)

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
fíon	fhíon	bhfíon
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

Further reading

“fíon” in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, Irish Texts Society, 1st ed., 1904, by Patrick S. Dinneen, page 315.
"fíon" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.
“fín” in Dictionary of the Irish Language, Royal Irish Academy, 1913–76.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.