esgarrifar
Catalan
Verb
esgarrifar (first-person singular present esgarrifo, past participle esgarrifat)
- to frighten
Conjugation
Conjugation of esgarrifar (first conjugation)
| infinitive | esgarrifar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | esgarrifant | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | esgarrifat | esgarrifada | |||||
| plural | esgarrifats | esgarrifades | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | esgarrifo | esgarrifes | esgarrifa | esgarrifem | esgarrifeu | esgarrifen | |
| imperfect | esgarrifava | esgarrifaves | esgarrifava | esgarrifàvem | esgarrifàveu | esgarrifaven | |
| future | esgarrifaré | esgarrifaràs | esgarrifarà | esgarrifarem | esgarrifareu | esgarrifaran | |
| preterite | esgarrifí | esgarrifares | esgarrifà | esgarrifàrem | esgarrifàreu | esgarrifaren | |
| conditional | esgarrifaria | esgarrifaries | esgarrifaria | esgarrifaríem | esgarrifaríeu | esgarrifarien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès | |
| present | esgarrifi | esgarrifis | esgarrifi | esgarrifem | esgarrifeu | esgarrifin | |
| imperfect | esgarrifés | esgarrifessis | esgarrifés | esgarriféssim | esgarriféssiu | esgarrifessin | |
| imperative | — | tu | vostè | nosaltres | vosaltres vós |
vostès | |
| — | esgarrifa | esgarrifi | esgarrifem | esgarrifeu | esgarrifin | ||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.