emerita
English
Etymology 1
From the Latin ēmerita, the feminine singular form of ēmeritus.
Noun
emerita (masculine emeritus)
Etymology 2
From the Latin ēmerita, a substantive use of the neuter plural form of ēmeritus.
Noun
emerita
- plural of emeritum
Anagrams
Finnish
Noun
emerita
Declension
| Inflection of emerita (Kotus type 13/katiska, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | emerita | emeritat | |
| genitive | emeritan | emeritoiden emeritoitten emeritojen | |
| partitive | emeritaa | emeritoita emeritoja | |
| illative | emeritaan | emeritoihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | emerita | emeritat | |
| accusative | nom. | emerita | emeritat |
| gen. | emeritan | ||
| genitive | emeritan | emeritoiden emeritoitten emeritojen emeritainrare | |
| partitive | emeritaa | emeritoita emeritoja | |
| inessive | emeritassa | emeritoissa | |
| elative | emeritasta | emeritoista | |
| illative | emeritaan | emeritoihin | |
| adessive | emeritalla | emeritoilla | |
| ablative | emeritalta | emeritoilta | |
| allative | emeritalle | emeritoille | |
| essive | emeritana | emeritoina | |
| translative | emeritaksi | emeritoiksi | |
| instructive | — | emeritoin | |
| abessive | emeritatta | emeritoitta | |
| comitative | — | emeritoineen | |
Italian
Adjective
emerita f sg
- feminine singular of emerito
Anagrams
Latin
Participle
ēmerita
- nominative feminine singular of ēmeritus
- nominative neuter plural of ēmeritus
- accusative neuter plural of ēmeritus
- vocative feminine singular of ēmeritus
- nominative neuter plural of ēmeritus
ēmeritā
- ablative feminine singular of ēmeritus
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.