durum

See also: dürüm

English

Pronunciation

(UK) IPA^(key): /ˈdjuːɹəm/, /ˈdʌ.ɹəm/
Homophone: Durham

Noun

durum (usually uncountable, plural durums)

(often used attributively) Durum wheat, a hard variety of wheat, Triticum turgidum subsp. durum (syn. Triticum durum), whose flour is used to make pasta and bread.

Synonyms

(variety of wheat): durum wheat

Translations

durum wheat — see durum wheat

Latin

Adjective

dūrum

nominative neuter singular of dūrus

Turkish

Noun

durum (definite accusative durumu, plural durumlar)

situation; status, condition

Declension

Inflection

Nominative

durum

Definite accusative

durumu

Singular

Plural

Nominative

durum

durumlar

Definite accusative

durumu

durumları

Dative

duruma

durumlara

Locative

durumda

durumlarda

Ablative

durumdan

durumlardan

Genitive

durumun

durumların

Possessive forms
	Singular	Plural
1st singular	durumum	durumlarım
2nd singular	durumun	durumların
3rd singular	durumu	durumları
1st plural	durumumuz	durumlarımız
2nd plural	durumunuz	durumlarınız
3rd plural	durumları	durumları

Synonyms

(situation): hâl, konum, vaziyet

Derived terms

Terms derived from durum

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.