duna
Czech
Pronunciation
- IPA(key): /duna/
Noun
duna f
Declension
Synonyms
- písečná duna f
Anagrams
Galician
Noun
duna f (plural dunas)
Garifuna
Etymology
A loanword.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈduna/
Noun
duna
Inflection
Possessives of duna
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| first | nidunari | wadunari | |
| second | bidunari | hidunari | |
| third | masculine | feminine | hadunari |
| lidunari | tidunari | ||
Derived terms
References
- Geneviève Escure, Armin Schwegler, Creoles, Contact, and Language Change (2004), →ISBN, page 46
Hausa
Noun
dūnā̀ m (possessed form dūnàn)
- very black person or thing
Icelandic
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈtʏːna/
- Rhymes: -ʏːna
Noun
duna f (genitive singular dunu, nominative plural dunur)
Declension
declension of duna
| f-w1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | duna | dunan | dunur | dunurnar |
| accusative | dunu | dununa | dunur | dunurnar |
| dative | dunu | dununni | dunum | dununum |
| genitive | dunu | dununnar | duna | dunanna |
Verb
duna (weak verb, third-person singular past indicative dunaði, supine dunað)
Conjugation
duna — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að duna | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
dunað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
dunandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég duna | við dunum | present (nútíð) |
ég duni | við dunum |
| þú dunar | þið dunið | þú dunir | þið dunið | ||
| hann, hún, það dunar | þeir, þær, þau duna | hann, hún, það duni | þeir, þær, þau duni | ||
| past (þátíð) |
ég dunaði | við dunuðum | past (þátíð) |
ég dunaði | við dunuðum |
| þú dunaðir | þið dunuðuð | þú dunaðir | þið dunuðuð | ||
| hann, hún, það dunaði | þeir, þær, þau dunuðu | hann, hún, það dunaði | þeir, þær, þau dunuðu | ||
| imperative (boðháttur) |
duna (þú) | dunið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| dunaðu | duniði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
dunast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að dunast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
dunast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
dunandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég dunast | við dunumst | present (nútíð) |
ég dunist | við dunumst |
| þú dunast | þið dunist | þú dunist | þið dunist | ||
| hann, hún, það dunast | þeir, þær, þau dunast | hann, hún, það dunist | þeir, þær, þau dunist | ||
| past (þátíð) |
ég dunaðist | við dunuðumst | past (þátíð) |
ég dunaðist | við dunuðumst |
| þú dunaðist | þið dunuðust | þú dunaðist | þið dunuðust | ||
| hann, hún, það dunaðist | þeir, þær, þau dunuðust | hann, hún, það dunaðist | þeir, þær, þau dunuðust | ||
| imperative (boðháttur) |
dunast (þú) | dunist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| dunastu | dunisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
dunaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
dunaður | dunuð | dunað | dunaðir | dunaðar | dunuð | |
| accusative (þolfall) |
dunaðan | dunaða | dunað | dunaða | dunaðar | dunuð | |
| dative (þágufall) |
dunuðum | dunaðri | dunuðu | dunuðum | dunuðum | dunuðum | |
| genitive (eignarfall) |
dunaðs | dunaðrar | dunaðs | dunaðra | dunaðra | dunaðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
dunaði | dunaða | dunaða | dunuðu | dunuðu | dunuðu | |
| accusative (þolfall) |
dunaða | dunuðu | dunaða | dunuðu | dunuðu | dunuðu | |
| dative (þágufall) |
dunaða | dunuðu | dunaða | dunuðu | dunuðu | dunuðu | |
| genitive (eignarfall) |
dunaða | dunuðu | dunaða | dunuðu | dunuðu | dunuðu | |
Italian
Noun
duna f (plural dune)
Anagrams
Old Norse
Verb
duna
- (impersonal) to boom, roar
- Skrýmir hrýtr ok sefr svá fast at dunar í skóginum.
- Skrymir snores and sleeps so that it booms in the forest.
Conjugation
Conjugation of duna — active (weak class 2)
| infinitive | duna | |
|---|---|---|
| present participle | dunandi | |
| past participle | dunaðr | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | duna | dunaða |
| 2nd-person singular | dunar | dunaðir |
| 3rd-person singular | dunar | dunaði |
| 1st-person plural | dunum | dunuðum |
| 2nd-person plural | dunið | dunuðuð |
| 3rd-person plural | duna | dunuðu |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | duna | dunaða |
| 2nd-person singular | dunir | dunaðir |
| 3rd-person singular | dunir | dunaði |
| 1st-person plural | dunim | dunaðim |
| 2nd-person plural | dunið | dunaðið |
| 3rd-person plural | duni | dunaði |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | duna | |
| 1st-person plural | dunum | |
| 2nd-person plural | dunið | |
Conjugation of duna — mediopassive (weak class 2)
| infinitive | dunask | |
|---|---|---|
| present participle | dunandisk | |
| past participle | dunazk | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | dunumk | dunuðumk |
| 2nd-person singular | dunask | dunaðisk |
| 3rd-person singular | dunask | dunaðisk |
| 1st-person plural | dunumsk | dunuðumsk |
| 2nd-person plural | dunizk | dunuðuzk |
| 3rd-person plural | dunask | dunuðusk |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | dunumk | dunuðumk |
| 2nd-person singular | dunisk | dunaðisk |
| 3rd-person singular | dunisk | dunaðisk |
| 1st-person plural | dunimsk | dunaðimsk |
| 2nd-person plural | dunizk | dunaðizk |
| 3rd-person plural | dunisk | dunaðisk |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | dunask | |
| 1st-person plural | dunumsk | |
| 2nd-person plural | dunizk | |
Noun
duna f (genitive dunu)
- a rushing, thundering noise
Declension
Declension of duna (weak ōn-stem)
| feminine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | duna | dunan | dunur | dunurnar |
| accusative | dunu | dununa | dunur | dunurnar |
| dative | dunu | dununni | dunum | dununum |
| genitive | dunu | dununnar | duna | dunanna |
References
- duna in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
Papiamentu
Etymology
Verb
duna
- to give
Portuguese
Etymology
Borrowed from French dune, from Old French dune, from Middle Dutch dūne, from Gaulish [Term?].
Pronunciation
- (Brazil) IPA(key): /ˈdu.nɐ/
Noun
duna f (plural dunas)
- (geomorphology) dune (ridge or hill of sand piled up by the wind)
Spanish
Etymology
Noun
duna f (plural dunas)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.