dindun
Volapük
Etymology
Cf. French dindon.
Pronunciation
- IPA(key): [din.ˈdun]
Noun
dindun (plural dinduns)
- turkey (bird)
Declension
declension of dindun
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dindun | dinduns |
| genitive | dinduna | dindunas |
| dative | dindune | dindunes |
| accusative | dinduni | dindunis |
| predicative | dindunu | dindunus |
| vocative | o dindun! | o dinduns! |
Hyponyms
Derived terms
Terms derived from dindun
- dindunadom
- dindunajiedot
- dindunamit
- dindunanäst
- dindunanög
- dindunaplüm
- dindunaplümem
- dindunibrid
- dindunibridan
- hidindunül
- jidindunül
- kritidadindun
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.