delicatus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /deː.liˈkaː.tus/, [deː.lɪˈkaː.tʊs]
Adjective
dēlicātus (feminine dēlicāta, neuter dēlicātum); first/second declension
- alluring, charming, delightful; voluptuous
- soft, tender, delicate
- effeminate, spoilt with indulgence
- fastidious, scrupulous
- (of a person) overly-luxurious, spoiled
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēlicātus | dēlicāta | dēlicātum | dēlicātī | dēlicātae | dēlicāta | |
| genitive | dēlicātī | dēlicātae | dēlicātī | dēlicātōrum | dēlicātārum | dēlicātōrum | |
| dative | dēlicātō | dēlicātō | dēlicātīs | ||||
| accusative | dēlicātum | dēlicātam | dēlicātum | dēlicātōs | dēlicātās | dēlicāta | |
| ablative | dēlicātō | dēlicātā | dēlicātō | dēlicātīs | |||
| vocative | dēlicāte | dēlicāta | dēlicātum | dēlicātī | dēlicātae | dēlicāta | |
Related terms
- dēliciae
- dēliciō
- dēliciolae
- dēliciōsus
- dēlicātior
- dēlicātissimus
Descendants
References
- delicatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- delicatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- delicatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- delicatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- delicacies: cibus delicatus
- to live a luxurious and effeminate life: delicate ac molliter vivere
- delicacies: cibus delicatus
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.