delicatior
Latin
Adjective
dēlicātior (neuter dēlicātius); third declension
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | dēlicātior | dēlicātius | dēlicātiōrēs | dēlicātiōra | |
| genitive | dēlicātiōris | dēlicātiōrum | |||
| dative | dēlicātiōrī | dēlicātiōribus | |||
| accusative | dēlicātiōrem | dēlicātius | dēlicātiōrēs | dēlicātiōra | |
| ablative | dēlicātiōre | dēlicātiōribus | |||
| vocative | dēlicātior | dēlicātius | dēlicātiōrēs | dēlicātiōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.