dardus
Latin
Etymology
Borrowed from Frankish *daroth (“throwing spear, arrow”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈdar.dus/, [ˈdar.dʊs]
Noun
dardus m (genitive dardī); second declension[1][2][3]
Declension
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | dardus | dardī |
| genitive | dardī | dardōrum |
| dative | dardō | dardīs |
| accusative | dardum | dardōs |
| ablative | dardō | dardīs |
| vocative | darde | dardī |
Descendants
References
- ↑ Blaise, Albert (1975), “dardus”, in Dictionnaire latin-français des auteurs du moyen-âge: lexicon latinitatis medii aevi (Corpus christianorum) (in Latin, French), Turnhout: Brepols, page 278
- ↑ Niermeyer, Jan Frederik (1976), “dardus”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus (in Latin), Leiden, Boston: Brill, page 301
- ↑ dardus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.