covo
See also: covò
Catalan
Verb
covo
- first-person singular present indicative form of covar
Galician

Covo or cabazo
Etymology 1
From Latin cophinus (“basket”), from Ancient Greek κόφινος (kóphinos, “basket”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɔβo̝/
Noun
covo m (plural covos)
Etymology 2
Either from an archaic Latin *covus, Classical cavus,[1] or from a pre-Roman substrate of Iberia; ultimately from Proto-Indo-European *ḱówHwos (“cavity”). Cognate with Portuguese covo and Spanish cueva.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɔβo̝/
Noun
covo m (plural covos)
Adjective
covo m (feminine singular cova, masculine plural covos, feminine plural covas)
- (dated) concave
- Synonym: cóncavo
- (dated) deep; hollow
- 1409, J. L. Pensado Tomé (ed.), Tratado de Albeitaria. Santiago de Compostela: Centro Ramón Piñeiro, page 157:
- Cauallo que ha a door no corpo dentro contynoadamente ten as orellas fryas et os ollos couos he mal enfermo
- the horse who has pain inside his body continuously, has his ears cold and the eyes hollow; he is badly sick
- Cauallo que ha a door no corpo dentro contynoadamente ten as orellas fryas et os ollos couos he mal enfermo
- Synonym: fondo
- 1409, J. L. Pensado Tomé (ed.), Tratado de Albeitaria. Santiago de Compostela: Centro Ramón Piñeiro, page 157:
References
- “cova” in Dicionario de Dicionarios do galego medieval, SLI - ILGA 2006-2012.
- “covo” in Xavier Varela Barreiro & Xavier Gómez Guinovart: Corpus Xelmírez - Corpus lingüístico da Galicia medieval. SLI / Grupo TALG / ILG, 2006-2016.
- “covo” in Dicionario de Dicionarios da lingua galega, SLI - ILGA 2006-2013.
- “covo (cesto)” in Santamarina, Antón (coord.): Tesouro informatizado da lingua galega. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- “covo (foxo)” in Santamarina, Antón (coord.): Tesouro informatizado da lingua galega. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- “covo” in Álvarez, Rosario (coord.): Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués, Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- ↑ Coromines, Joan; Pascual, José A. (1991–1997). Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico. Madrid: Gredos, s.v. cueva.
Italian
Noun
covo m (plural covi)
- lair, den (of an animal)
- (figuratively) hideout, lair (for example, of a criminal or group of criminals)
Synonyms
- (lair, den): tana
- (hideout): nascondiglio, tana
Verb
covo
- first-person singular present of covare
Anagrams
Portuguese
Etymology 1
From Latin cophinus (“basket”), from Ancient Greek κόφινος (kóphinos, “basket”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkɔ.vu/
- IPA(key): /ˈko.vu/ (incorrect, but commonly used in certain television series)
Noun
covo m (plural covos)
- pot (trap used for fishing crabs and lobsters)
Etymology 2
From Latin cavus (“hollow; concave”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈko.vu/
Adjective
covo m (feminine singular cova, masculine plural covos, feminine plural covas, comparable)
Synonyms
Antonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.