compaginar
Spanish
Etymology
From Latin compagināre.
Verb
compaginar (first-person singular present compagino, first-person singular preterite compaginé, past participle compaginado)
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive compaginar | |||||||
| dative | compaginarme | compaginarte | compaginarle, compaginarse | compaginarnos | compaginaros | compaginarles, compaginarse | |
| accusative | compaginarme | compaginarte | compaginarlo, compaginarla, compaginarse | compaginarnos | compaginaros | compaginarlos, compaginarlas, compaginarse | |
| with gerund compaginando | |||||||
| dative | compaginándome | compaginándote | compaginándole, compaginándose | compaginándonos | compaginándoos | compaginándoles, compaginándose | |
| accusative | compaginándome | compaginándote | compaginándolo, compaginándola, compaginándose | compaginándonos | compaginándoos | compaginándolos, compaginándolas, compaginándose | |
| with informal second-person singular imperative compagina | |||||||
| dative | compagíname | compagínate | compagínale | compagínanos | not used | compagínales | |
| accusative | compagíname | compagínate | compagínalo, compagínala | compagínanos | not used | compagínalos, compagínalas | |
| with formal second-person singular imperative compagine | |||||||
| dative | compagíneme | not used | compagínele, compagínese | compagínenos | not used | compagíneles | |
| accusative | compagíneme | not used | compagínelo, compagínela, compagínese | compagínenos | not used | compagínelos, compagínelas | |
| with first-person plural imperative compaginemos | |||||||
| dative | not used | compaginémoste | compaginémosle | compaginémonos | compaginémoos | compaginémosles | |
| accusative | not used | compaginémoste | compaginémoslo, compaginémosla | compaginémonos | compaginémoos | compaginémoslos, compaginémoslas | |
| with informal second-person plural imperative compaginad | |||||||
| dative | compaginadme | not used | compaginadle | compaginadnos | compaginaos | compaginadles | |
| accusative | compaginadme | not used | compaginadlo, compaginadla | compaginadnos | compaginaos | compaginadlos, compaginadlas | |
| with formal second-person plural imperative compaginen | |||||||
| dative | compagínenme | not used | compagínenle | compagínennos | not used | compagínenles, compagínense | |
| accusative | compagínenme | not used | compagínenlo, compagínenla | compagínennos | not used | compagínenlos, compagínenlas, compagínense | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.