caput mortuum
English
Etymology
From the Latin caput mortuum (literally “dead head”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkæpət ˈmɔː(ɹ)tjʊəm/
Noun
Latin
Etymology
Literally, "dead head". Figurative use from alchemical literature.
Noun
caput mortuum n (genitive capitis mortuum); third declension
- a dead man's head, a skull
- worthless residue, useless substance
- 1591 "Caput mortuum, ut est apud Paracelsum, sign. materias, quae sunt in fundo vasis chimici" (Antonio Ricciardo, Commentaria symbolica, p. 138)
- Cardinal purple, a variety of haematite iron oxide pigment
Inflection
Third declension neuter.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | caput mortuum | capita mortuum |
| genitive | capitis mortuum | capitum mortuum |
| dative | capitī mortuum | capitibus mortuum |
| accusative | caput mortuum | capita mortuum |
| ablative | capite mortuum | capitibus mortuum |
| vocative | caput mortuum | capita mortuum |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.