cüda

Etymology

From Persian جدا‎ (jodâ).

Adjective

cüda

1. divided
2. separated
   • c. 1494–1556, Fuzuli, داستان ليلى و مجنون, modern edition:

     Ya Rəbb, bəlayi-eşq ilə qıl aşna məni!
     Bir dəm bəlayi-eşqdən etmə cüda məni!
     Az eyləmə inayətini əhli-dərddən,
     Yəni ki çox bəlalara qıl mübtəla məni!

     Oh God, make me acquainted with the affliction of love!
     For one moment make me not separated from the affliction of love!
     Do not lessen your solicitude from the people of pain,
     But rather, make afflicted me one more of them!

3. isolated
   • 1913, Uzeyir Hajibeyov, Arşın mal alan:

     Bilmədim düşvar imiş olmaq vüsalindən cüda.

     I did not know it would be difficult to be isolated after meeting him.