behalen
Dutch
Etymology
From Middle Dutch behalen. Equivalent to be- + halen.
Pronunciation
- IPA(key): /bəˈɦaːlə(n)/
-
Audio (file)
Verb
behalen
Inflection
| Inflection of behalen (weak, prefixed) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | behalen | |||
| past singular | behaalde | |||
| past participle | behaald | |||
| infinitive | behalen | |||
| gerund | behalen n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | behaal | behaalde | ||
| 2nd person sing. (jij) | behaalt | behaalde | ||
| 2nd person sing. (u) | behaalt | behaalde | ||
| 2nd person sing. (gij) | behaalt | behaalde | ||
| 3rd person singular | behaalt | behaalde | ||
| plural | behalen | behaalden | ||
| subjunctive sing.1 | behale | behaalde | ||
| subjunctive plur.1 | behalen | behaalden | ||
| imperative sing. | behaal | |||
| imperative plur.1 | behaalt | |||
| participles | behalend | behaald | ||
| 1) Archaic. | ||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.