arrangiar
Interlingua
Etymology
Verb
arrangiar
Conjugation
Conjugation of “arrangiar”
| Nominal forms | |||
|---|---|---|---|
| Infinitive | arrangiar | ||
| Present | Perfect | ||
| Participles | arrangiante | arrangiate | |
| Personal forms | |||
| Simple | Perfect | ||
| Active voice | Present | arrangia | ha arrangiate |
| Past | arrangiava | habeva arrangiate | |
| Future | arrangiara | habera arrangiate | |
| Conditional | arrangiarea | haberea arrangiate | |
| Imperative | arrangia | -- | |
| Passive voice | Present | es arrangiate | ha essite arrangiate |
| Past | esseva arrangiate | habeva essite arrangiate | |
| Future | essera arrangiate | habera essite arrangiate | |
| Conditional | esserea arrangiate | haberea essite arrangiate | |
| Imperative | sia arrangiate | -- | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.