ambulance

Etymology

Borrowed from French ambulance, from ambulant (“walking, shifting”), from Latin ambulō (“I walk, I go about”).

Pronunciation

• (US) IPA^(key): /ˈæm.bjə.ləns/
  • (AAVE, also) IPA^(key): /ˈæm.bjəˌlæns/

• Audio (US)

  (file)

Noun

ambulance (plural ambulances)

1. An emergency vehicle designed for transporting seriously ill or injured people to a hospital.
2. (military) A mobile field hospital.

Noun

ambulance f

1. ambulance
2. hospital ward or department that offers outpatient care

Further reading

• ambulance in Příruční slovník jazyka českého, 1935–1957
• ambulance in Slovník spisovného jazyka českého, 1960–1971, 1989

Pronunciation

• Audio

  (file)

Noun

ambulance f (plural ambulances)

1. ambulance
   • 1975, Anke de Vries, Het geheim van Mories Besjoer, Lemniscaat, 59.

     Ze beschrijven uitvoerig hoe Maurice te hulp schoot, toen hij gegil hoorde, hoe hij iemand had zien wegvluchten uit de kamer en dat hij het was geweest, die een ambulance had gebeld.

   • 1979, Rubberen Robbie, "De ambulance", Zuipen (CD).

     Twee, drie, weken geleden kwam de ambulance / Bij onze buurman hier net om de hoek

Pronunciation

• IPA^(key): /ɑ̃.by.lɑ̃s/

• Audio

  (file)

• Rhymes: -ɑ̃s

Noun

ambulance f (plural ambulances)

1. ambulance

Further reading

• “ambulance” in le Trésor de la langue française informatisé (The Digitized Treasury of the French Language).

Etymology

Borrowed from English ambulance and French ambulance.

Noun

ambulance f (plural ambulances)

1. (Jersey) ambulance