afleiden

Dutch

Etymology

From af +‎ leiden.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɑflɛi̯də(n)/
  • audio(file)

Verb

afleiden

  1. (transitive) to infer, deduce
  2. (transitive) to derive
  3. (transitive) to distract

Inflection

Inflection of afleiden (weak, separable)
infinitive afleiden
past singular leidde af
past participle afgeleid
infinitive afleiden
gerund afleiden n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular leid af leidde af afleid afleidde
2nd person sing. (jij) leidt af leidde af afleidt afleidde
2nd person sing. (u) leidt af leidde af afleidt afleidde
2nd person sing. (gij) leidt af leidde af afleidt afleidde
3rd person singular leidt af leidde af afleidt afleidde
plural leiden af leidden af afleiden afleidden
subjunctive sing.1 leide af leidde af afleide afleidde
subjunctive plur.1 leiden af leidden af afleiden afleidden
imperative sing. leid af
imperative plur.1 leidt af
participles afleidend afgeleid
1) Archaic.

Derived terms

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.