acojonar
Spanish
Etymology
From cojón.
Pronunciation
- IPA(key): /akoxoˈnaɾ/
Verb
acojonar (first-person singular present acojono, first-person singular preterite acojoné, past participle acojonado)
- (vulgar) to scare the shit out of
Conjugation
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive acojonar | |||||||
| dative | acojonarme | acojonarte | acojonarle, acojonarse | acojonarnos | acojonaros | acojonarles, acojonarse | |
| accusative | acojonarme | acojonarte | acojonarlo, acojonarla, acojonarse | acojonarnos | acojonaros | acojonarlos, acojonarlas, acojonarse | |
| with gerund acojonando | |||||||
| dative | acojonándome | acojonándote | acojonándole, acojonándose | acojonándonos | acojonándoos | acojonándoles, acojonándose | |
| accusative | acojonándome | acojonándote | acojonándolo, acojonándola, acojonándose | acojonándonos | acojonándoos | acojonándolos, acojonándolas, acojonándose | |
| with informal second-person singular imperative acojona | |||||||
| dative | acojóname | acojónate | acojónale | acojónanos | not used | acojónales | |
| accusative | acojóname | acojónate | acojónalo, acojónala | acojónanos | not used | acojónalos, acojónalas | |
| with formal second-person singular imperative acojone | |||||||
| dative | acojóneme | not used | acojónele, acojónese | acojónenos | not used | acojóneles | |
| accusative | acojóneme | not used | acojónelo, acojónela, acojónese | acojónenos | not used | acojónelos, acojónelas | |
| with first-person plural imperative acojonemos | |||||||
| dative | not used | acojonémoste | acojonémosle | acojonémonos | acojonémoos | acojonémosles | |
| accusative | not used | acojonémoste | acojonémoslo, acojonémosla | acojonémonos | acojonémoos | acojonémoslos, acojonémoslas | |
| with informal second-person plural imperative acojonad | |||||||
| dative | acojonadme | not used | acojonadle | acojonadnos | acojonaos | acojonadles | |
| accusative | acojonadme | not used | acojonadlo, acojonadla | acojonadnos | acojonaos | acojonadlos, acojonadlas | |
| with formal second-person plural imperative acojonen | |||||||
| dative | acojónenme | not used | acojónenle | acojónennos | not used | acojónenles, acojónense | |
| accusative | acojónenme | not used | acojónenlo, acojónenla | acojónennos | not used | acojónenlos, acojónenlas, acojónense | |
Further reading
- “acojonar” in Diccionario de la lengua española, Vigésima tercera edición, Real Academia Española, 2014.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.