เวียง

Thai

Etymology

Cognate with Lao ວຽງ (wīang), Northern Thai ᩅᩭᨦ (wiang).

Pronunciation

Orthographic/Phonemic		เวียง e w ī y ŋ
Romanization	Paiboon	wiiang
	Royal Institute	wiang
(standard) IPA^(key)		/wia̯ŋ˧/

Noun

เวียง • (wiiang)

(now dialect) polity, as city or town, especially one that is walled or fortified.
(now dialect) urban area.

Derived terms

Derived terms

ลำเวียง

เวียงจันทน์ (wiiang-jan)

เวียงวัง

Proper noun

เวียง • (wiiang)

(historical) (กรม~) one of the four chief ministries of the kingdoms of Ayutthaya, Thon Buri, and Rattanakosin, in charge of security of the capital city and its environs, led by a minister titled เจ้าพระยายมราช (jâao-prá-yaa-yom-má-râat).

Synonyms

Derived terms

นครบาล

เมือง (mʉʉang)

See also

(four ministries): จตุสดมภ์ — เวียง (wiiang), วัง (wang), คลัง (klang), นา (naa)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.