महादेव

Hindi

महादेव

महादेव • (mahādev) m

From महा (mahā, “great”) +‎ देव (deva, “deity”).

महादेव • (mahādevá) m

Masculine a-stem declension of महादेव (mahādevá)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	महादेवः mahādeváḥ	महादेवौ mahādevaú	महादेवाः / महादेवासः¹ mahādevā́ḥ / mahādevā́saḥ¹
Vocative	महादेव máhādeva	महादेवौ máhādevau	महादेवाः / महादेवासः¹ máhādevāḥ / máhādevāsaḥ¹
Accusative	महादेवम् mahādevám	महादेवौ mahādevaú	महादेवान् mahādevā́n
Instrumental	महादेवेन mahādevéna	महादेवाभ्याम् mahādevā́bhyām	महादेवैः / महादेवेभिः¹ mahādevaíḥ / mahādevébhiḥ¹
Dative	महादेवाय mahādevā́ya	महादेवाभ्याम् mahādevā́bhyām	महादेवेभ्यः mahādevébhyaḥ
Ablative	महादेवात् mahādevā́t	महादेवाभ्याम् mahādevā́bhyām	महादेवेभ्यः mahādevébhyaḥ
Genitive	महादेवस्य mahādevásya	महादेवयोः mahādeváyoḥ	महादेवानाम् mahādevā́nām
Locative	महादेवे mahādevé	महादेवयोः mahādeváyoḥ	महादेवेषु mahādevéṣu
Notes	¹Vedic

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.