गुरु
Hindi
Etymology
Borrowed from Sanskrit गुरु (guru), from Proto-Indo-European *gʷréh₂us.
Pronunciation
- IPA(key): /ɡʊɾʊ/
Adjective
गुरु • (guru)
Derived terms
- गुरुत्व (gurutva)
Noun
गुरु • (guru) m
Declension
| Declension of गुरु | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Direct | गुरु (guru) | गुरु (guru) |
| Oblique | गुरु (guru) | गुरुओं (guruon) |
| Vocative | गुरु (guru) | गुरुओ (guruo) |
Nepali
Noun
गुरु • (guru)
Sanskrit
Etymology
From Proto-Indo-Aryan *gr̥Húṣ, from Proto-Indo-Iranian *gr̥Húš, from Proto-Indo-European *gʷr̥h₂ús (“heavy”). Cognate with Ancient Greek βαρύς (barús), Gothic 𐌺𐌰𐌿𐍂𐌿𐍃 (kaurus, “burdensome”), Latin gravis, Persian گران (gerân).
Pronunciation
Adjective
गुरु • (gurú)
- heavy, weighty
- c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 4.5.6
- इदं मे अग्ने कियते पावकामिनते गुरुं भारं न मन्म।
बृहद्दधाथ धृषता गभीरं यह्वं पृष्ठं प्रयसा सप्तधातु॥- idaṃ me agne kiyate pāvakāminate guruṃ bhāraṃ na manma.
bṛhaddadhātha dhṛṣatā gabhīraṃ yahvaṃ pṛṣṭhaṃ prayasā saptadhātu.
- To me, weak, innocent, thou, luminous Agni, hast boldly given as ’twere a heavy burthen,
This Pṛṣṭha hymn, profound and strong and mighty, of seven elements, and with offered dainties.
- idaṃ me agne kiyate pāvakāminate guruṃ bhāraṃ na manma.
- इदं मे अग्ने कियते पावकामिनते गुरुं भारं न मन्म।
- heavy in the stomach (food), difficult to digest
- great, large, extended, long
- (in prosody) long by nature or position (a vowel)
- high in degree, vehement, violent, excessive, difficult, hard
- grievous
- important, serious, momentous
- valuable, highly prized
- haughty, proud (speech)
- venerable, respectable
Noun
गुरु • (gurú) m
- guru
- any venerable or respectable person (father, mother, or any relative older than oneself)
- teacher
- sage
Declension
| Masculine u-stem declension of गुरु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | गुरुः (guruḥ) | ||
| Gen. sg. | गुरोः (guroḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | गुरुः (guruḥ) | गुरू (gurū) | गुरवः (guravaḥ) |
| Vocative | गुरो (guro) | गुरू (gurū) | गुरवः (guravaḥ) |
| Accusative | गुरुम् (gurum) | गुरू (gurū) | गुरून् (gurūn) |
| Instrumental | गुरुणा (guruṇā) | गुरुभ्याम् (gurubhyām) | गुरुभिः (gurubhiḥ) |
| Dative | गुरवे (gurave) | गुरुभ्याम् (gurubhyām) | गुरुभ्यः (gurubhyaḥ) |
| Ablative | गुरोः (guroḥ) | गुरुभ्याम् (gurubhyām) | गुरुभ्यः (gurubhyaḥ) |
| Genitive | गुरोः (guroḥ) | गुर्वोः (gurvoḥ) | गुरूणाम् (gurūṇām) |
| Locative | गुरौ (gurau) | गुर्वोः (gurvoḥ) | गुरुषु (guruṣu) |
Derived terms
Descendants
- Bengali: গুরু (guru)
- English: guru
- French: gourou
- German: Guru
- Greek: γκουρού (gkouroú)
- Hindi: गुरू (gurū)
- Indonesian: guru
- Javanese: guru
- Kannada: ಗುರು (guru)
- Khmer: គ្រូ (kruu)
- Lao: ຄູ (khū)
- Malay: guru
- Malayalam: ഗുരു (guru)
- Pali: guru
- Polish: guru
- Portuguese: guru
- Punjabi: ਗੁਰੂ (gurū) گرو (guru)
- Russian: гуру (guru)
- Spanish: gurú
- Tagalog: guro
- Telugu: గురువు (guruvu)
- Thai: ครู (kruu)
- Tibetan: གུརུ (guru)
- Urdu: گرو
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.