कार

Hindi

Pronunciation

  • IPA(key): /kɑːɾ/

Etymology 1

Borrowed from Persian کار‎ (kâr), from Middle Persian kʾl (kār). Compare with Sanskrit कार (kāra, “action, effort”).

Noun

कार • (kār) m (Urdu spelling کار‎)

  1. tax
    आबकार ― ābkār ― wine-tax
    बिक्री-कार ― bikrī-kār ― sales tax

Declension

Declension of कार
Singular Plural
Direct कार (kār) कार (kār)
Oblique कार (kār) कारों (kārõ)
Vocative कार (kār) कारो (kāro)

Etymology 2

From Sanskrit कार (kāra), from कृ (kṛ).

Noun

कार • (kār) m

  1. action, doing
    Synonym: क्रिया (kriyā)
  2. work
    Synonyms: काम (kām), कर्म (karma)

Declension

Declension of कार
Singular Plural
Direct कार (kār) कार (kār)
Oblique कार (kār) कारों (kārõ)
Vocative कार (kār) कारो (kāro)

Nepali

Noun

कार • (kār)

  1. car

Sanskrit

Etymology

From the root कृ (kṛ, “to make”).

Pronunciation

Noun

कार • (kāra) m

  1. act, action
  2. Used to designate a letter, a sound or an indeclinable word.
    अकार ― Akāra ― The a sound (or letter).
  3. effort, exertion
  4. determination
  5. religious austerity
  6. husband, master, lord

Inflection

Masculine a-stem declension of कार
Nom. sg. कारः (kāraḥ)
Gen. sg. कारस्य (kārasya)
Singular Dual Plural
Nominative कारः (kāraḥ) कारौ (kārau) काराः (kārāḥ)
Vocative कार (kāra) कारौ (kārau) काराः (kārāḥ)
Accusative कारम् (kāram) कारौ (kārau) कारान् (kārān)
Instrumental कारेन (kārena) काराभ्याम् (kārābhyām) कारैः (kāraiḥ)
Dative काराय (kārāya) काराभ्याम् (kārābhyām) कारेभ्यः (kārebhyaḥ)
Ablative कारात् (kārāt) काराभ्याम् (kārābhyām) कारेभ्यः (kārebhyaḥ)
Genitive कारस्य (kārasya) कारयोः (kārayoḥ) कारानाम् (kārānām)
Locative कारे (kāre) कारयोः (kārayoḥ) कारेषु (kāreṣu)

Derived terms

  • कारकर (kārakara, “working”, adjective)

Noun

कार • (kāra) f

  1. act of worship, song of praise

Inflection

Feminine ā-stem declension of कार
Nom. sg. कारा (kārā)
Gen. sg. कारायाः (kārāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative कारा (kārā) कारे (kāre) काराः (kārāḥ)
Vocative कारे (kāre) कारे (kāre) काराः (kārāḥ)
Accusative काराम् (kārām) कारे (kāre) काराः (kārāḥ)
Instrumental कारया (kārayā) काराभ्याम् (kārābhyām) काराभिः (kārābhiḥ)
Dative कारायै (kārāyai) काराभ्याम् (kārābhyām) काराभ्यः (kārābhyaḥ)
Ablative कारायाः (kārāyāḥ) काराभ्याम् (kārābhyām) काराभ्यः (kārābhyaḥ)
Genitive कारायाः (kārāyāḥ) कारयोः (kārayoḥ) कारानाम् (kārānām)
Locative कारायाम् (kārāyām) कारयोः (kārayoḥ) कारासु (kārāsu)

References

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0274
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.