مات

Arabic

Etymology

From the root م و ت‎ (m-w-t). Cognate with Hebrew מֵת‎ (mét), Aramaic מית‎ (mīt), Egyptian mwt.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈmaːta/
Audio (file)

Verb

مَاتَ • (māta) I, non-past يَمُوتُ‎‎ (yamūtu)

to die

Conjugation

Conjugation of

مَاتَ

(form-I hollow, verbal noun مَوْت)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					مَوْت‎ mawt
active participle اِسْم الْفَاعِل					مَائِت‎ māʾit
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	مُتُّ‎ muttu	مُتَّ‎ mutta	مَاتَ māta	مُتُّمَا‎ muttumā	مَاتَا‎ mātā	مُتْنَا‎ mutnā	مُتُّمْ‎ muttum	مَاتُوا‎ mātū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	مُتُّ‎ muttu	مُتِّ‎ mutti	مَاتَتْ‎ mātat	مُتُّمَا‎ muttumā	مَاتَتَا‎ mātatā	مُتْنَا‎ mutnā	مُتُّنَّ‎ muttunna	مُتْنَ‎ mutna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أَمُوتُ‎ ʾamūtu	تَمُوتُ‎ tamūtu	يَمُوتُ‎ yamūtu	تَمُوتَانِ‎ tamūtāni	يَمُوتَانِ‎ yamūtāni	نَمُوتُ‎ namūtu	تَمُوتُونَ‎ tamūtūna	يَمُوتُونَ‎ yamūtūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أَمُوتُ‎ ʾamūtu	تَمُوتِينَ‎ tamūtīna	تَمُوتُ‎ tamūtu	تَمُوتَانِ‎ tamūtāni	تَمُوتَانِ‎ tamūtāni	نَمُوتُ‎ namūtu	تَمُتْنَ‎ tamutna	يَمُتْنَ‎ yamutna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَمُوتَ‎ ʾamūta	تَمُوتَ‎ tamūta	يَمُوتَ‎ yamūta	تَمُوتَا‎ tamūtā	يَمُوتَا‎ yamūtā	نَمُوتَ‎ namūta	تَمُوتُوا‎ tamūtū	يَمُوتُوا‎ yamūtū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَمُوتَ‎ ʾamūta	تَمُوتِي‎ tamūtī	تَمُوتَ‎ tamūta	تَمُوتَا‎ tamūtā	تَمُوتَا‎ tamūtā	نَمُوتَ‎ namūta	تَمُتْنَ‎ tamutna	يَمُتْنَ‎ yamutna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَمُتْ‎ ʾamut	تَمُتْ‎ tamut	يَمُتْ‎ yamut	تَمُوتَا‎ tamūtā	يَمُوتَا‎ yamūtā	نَمُتْ‎ namut	تَمُوتُوا‎ tamūtū	يَمُوتُوا‎ yamūtū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَمُتْ‎ ʾamut	تَمُوتِي‎ tamūtī	تَمُتْ‎ tamut	تَمُوتَا‎ tamūtā	تَمُوتَا‎ tamūtā	نَمُتْ‎ namut	تَمُتْنَ‎ tamutna	يَمُتْنَ‎ yamutna
imperative الْأَمْر	m		مُتْ‎ mut		مُوتَا‎ mūtā			مُوتُوا‎ mūtū
imperative الْأَمْر	f		مُوتِي‎ mūtī		مُوتَا‎ mūtā			مُتْنَ‎ mutna

Verb

مَاتَ • (māta) I, non-past يَمَاتُ‎‎ (yamātu)

(archaic, Quran) to die

Usage notes

This conjugation sometimes occurs in the Quran, particularly the past forms with -i- in some manners of recitation.

Conjugation

Conjugation of

مَاتَ

(form-I hollow, verbal noun مَوْت)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					مَوْت‎ mawt
active participle اِسْم الْفَاعِل					مَائِت‎ māʾit
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	مِتُّ‎ mittu	مِتَّ‎ mitta	مَاتَ māta	مِتُّمَا‎ mittumā	مَاتَا‎ mātā	مِتْنَا‎ mitnā	مِتُّمْ‎ mittum	مَاتُوا‎ mātū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	مِتُّ‎ mittu	مِتِّ‎ mitti	مَاتَتْ‎ mātat	مِتُّمَا‎ mittumā	مَاتَتَا‎ mātatā	مِتْنَا‎ mitnā	مِتُّنَّ‎ mittunna	مِتْنَ‎ mitna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أَمَاتُ‎ ʾamātu	تَمَاتُ‎ tamātu	يَمَاتُ‎ yamātu	تَمَاتَانِ‎ tamātāni	يَمَاتَانِ‎ yamātāni	نَمَاتُ‎ namātu	تَمَاتُونَ‎ tamātūna	يَمَاتُونَ‎ yamātūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أَمَاتُ‎ ʾamātu	تَمَاتِينَ‎ tamātīna	تَمَاتُ‎ tamātu	تَمَاتَانِ‎ tamātāni	تَمَاتَانِ‎ tamātāni	نَمَاتُ‎ namātu	تَمَتْنَ‎ tamatna	يَمَتْنَ‎ yamatna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَمَاتَ‎ ʾamāta	تَمَاتَ‎ tamāta	يَمَاتَ‎ yamāta	تَمَاتَا‎ tamātā	يَمَاتَا‎ yamātā	نَمَاتَ‎ namāta	تَمَاتُوا‎ tamātū	يَمَاتُوا‎ yamātū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَمَاتَ‎ ʾamāta	تَمَاتِي‎ tamātī	تَمَاتَ‎ tamāta	تَمَاتَا‎ tamātā	تَمَاتَا‎ tamātā	نَمَاتَ‎ namāta	تَمَتْنَ‎ tamatna	يَمَتْنَ‎ yamatna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَمَتْ‎ ʾamat	تَمَتْ‎ tamat	يَمَتْ‎ yamat	تَمَاتَا‎ tamātā	يَمَاتَا‎ yamātā	نَمَتْ‎ namat	تَمَاتُوا‎ tamātū	يَمَاتُوا‎ yamātū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَمَتْ‎ ʾamat	تَمَاتِي‎ tamātī	تَمَتْ‎ tamat	تَمَاتَا‎ tamātā	تَمَاتَا‎ tamātā	نَمَتْ‎ namat	تَمَتْنَ‎ tamatna	يَمَتْنَ‎ yamatna
imperative الْأَمْر	m		مَتْ‎ mat		مَاتَا‎ mātā			مَاتُوا‎ mātū
imperative الْأَمْر	f		مَاتِي‎ mātī		مَاتَا‎ mātā			مَتْنَ‎ matna

Baluchi

Etymology

From Proto-Iranian (compare Persian (mâdar), Baluchi (mát), Pashto مور‎ (mor), Kurdish mak, Avestan 𐬨𐬁𐬙𐬀𐬭‎ (mātar)), from Proto-Indo-Iranian (compare Sanskrit मातृ (mā́tṛ), Hindi माता (mātā)), from Proto-Indo-European *méh₂tēr.

Noun

مات • (mát)

mother

Malay

مات

Etymology

From Proto-Malayic *mata, from Proto-Malayo-Polynesian *mata, from Proto-Austronesian *maCa.

Pronunciation

(Johor-Selangor) IPA^(key): /matə/
(Riau-Lingga) IPA^(key): /mata/
Rhymes: -atə, -tə, -ə

Noun

مات (Rumi spelling mata, plural مات-مات‎ or مات۲‎)

(anatomy) eye (organ)
eye (of a potato)

Synonyms

(organ): ain / عين‎

Derived terms

air mata / اءير مات‎
matahari / ماتاهاري‎

Persian

Adjective

مات • (mât)

Derived terms

مات کردن‎ (mât kardan)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

مات

Arabic

Etymology

Pronunciation

Verb

Conjugation

Verb

Usage notes

Conjugation

See also

Baluchi

Etymology

Noun

See also

Malay

Etymology

Pronunciation

Noun

Synonyms

Derived terms

Persian

Adjective

Derived terms