عيب
Arabic
Etymology
Noun
عَيْب • (ʿayb) m (plural عُيُوب (ʿuyūb))
Declension
Declension of noun عَيْب (ʿayb)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | عَيْب ʿayb |
الْعَيْب al-ʿayb |
عَيْب ʿayb |
| Nominative | عَيْبٌ ʿaybun |
الْعَيْبُ al-ʿaybu |
عَيْبُ ʿaybu |
| Accusative | عَيْبًا ʿayban |
الْعَيْبَ al-ʿayba |
عَيْبَ ʿayba |
| Genitive | عَيْبٍ ʿaybin |
الْعَيْبِ al-ʿaybi |
عَيْبِ ʿaybi |
| Dual | Indefinite | Definite | Construct |
| Informal | عَيْبَيْن ʿaybayn |
الْعَيْبَيْن al-ʿaybayn |
عَيْبَيْ ʿaybay |
| Nominative | عَيْبَانِ ʿaybāni |
الْعَيْبَانِ al-ʿaybāni |
عَيْبَا ʿaybā |
| Accusative | عَيْبَيْنِ ʿaybayni |
الْعَيْبَيْنِ al-ʿaybayni |
عَيْبَيْ ʿaybay |
| Genitive | عَيْبَيْنِ ʿaybayni |
الْعَيْبَيْنِ al-ʿaybayni |
عَيْبَيْ ʿaybay |
| Plural | basic broken plural triptote | ||
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | عُيُوب ʿuyūb |
الْعُيُوب al-ʿuyūb |
عُيُوب ʿuyūb |
| Nominative | عُيُوبٌ ʿuyūbun |
الْعُيُوبُ al-ʿuyūbu |
عُيُوبُ ʿuyūbu |
| Accusative | عُيُوبًا ʿuyūban |
الْعُيُوبَ al-ʿuyūba |
عُيُوبَ ʿuyūba |
| Genitive | عُيُوبٍ ʿuyūbin |
الْعُيُوبِ al-ʿuyūbi |
عُيُوبِ ʿuyūbi |
Descendants
- Tausug: ayb
Verb
عَيَّبَ • (ʿayyaba) II, non-past يُعَيِّبُ (yuʿayyibu)
- to render defective or deficient
- to spoil, to ruin, to mar
- to find fault, to take exception, to object, to disapprove
- to blame, to censure, to denounce, to decry
- to reproach, to chide, to scold, to admonish, to reprimand
Conjugation
Conjugation of
عَيَّبَ
(form-II sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
تَعْيِيب taʿyīb | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُعَيِّب muʿayyib | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُعَيَّب muʿayyab | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | عَيَّبْتُ ʿayyabtu |
عَيَّبْتَ ʿayyabta |
عَيَّبَ ʿayyaba |
عَيَّبْتُمَا ʿayyabtumā |
عَيَّبَا ʿayyabā |
عَيَّبْنَا ʿayyabnā |
عَيَّبْتُمْ ʿayyabtum |
عَيَّبُوا ʿayyabū | |||
| f | عَيَّبْتِ ʿayyabti |
عَيَّبَتْ ʿayyabat |
عَيَّبَتَا ʿayyabatā |
عَيَّبْتُنَّ ʿayyabtunna |
عَيَّبْنَ ʿayyabna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أُعَيِّبُ ʾuʿayyibu |
تُعَيِّبُ tuʿayyibu |
يُعَيِّبُ yuʿayyibu |
تُعَيِّبَانِ tuʿayyibāni |
يُعَيِّبَانِ yuʿayyibāni |
نُعَيِّبُ nuʿayyibu |
تُعَيِّبُونَ tuʿayyibūna |
يُعَيِّبُونَ yuʿayyibūna | |||
| f | تُعَيِّبِينَ tuʿayyibīna |
تُعَيِّبُ tuʿayyibu |
تُعَيِّبَانِ tuʿayyibāni |
تُعَيِّبْنَ tuʿayyibna |
يُعَيِّبْنَ yuʿayyibna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُعَيِّبَ ʾuʿayyiba |
تُعَيِّبَ tuʿayyiba |
يُعَيِّبَ yuʿayyiba |
تُعَيِّبَا tuʿayyibā |
يُعَيِّبَا yuʿayyibā |
نُعَيِّبَ nuʿayyiba |
تُعَيِّبُوا tuʿayyibū |
يُعَيِّبُوا yuʿayyibū | |||
| f | تُعَيِّبِي tuʿayyibī |
تُعَيِّبَ tuʿayyiba |
تُعَيِّبَا tuʿayyibā |
تُعَيِّبْنَ tuʿayyibna |
يُعَيِّبْنَ yuʿayyibna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُعَيِّبْ ʾuʿayyib |
تُعَيِّبْ tuʿayyib |
يُعَيِّبْ yuʿayyib |
تُعَيِّبَا tuʿayyibā |
يُعَيِّبَا yuʿayyibā |
نُعَيِّبْ nuʿayyib |
تُعَيِّبُوا tuʿayyibū |
يُعَيِّبُوا yuʿayyibū | |||
| f | تُعَيِّبِي tuʿayyibī |
تُعَيِّبْ tuʿayyib |
تُعَيِّبَا tuʿayyibā |
تُعَيِّبْنَ tuʿayyibna |
يُعَيِّبْنَ yuʿayyibna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | عَيِّبْ ʿayyib |
عَيِّبَا ʿayyibā |
عَيِّبُوا ʿayyibū |
||||||||
| f | عَيِّبِي ʿayyibī |
عَيِّبْنَ ʿayyibna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | عُيِّبْتُ ʿuyyibtu |
عُيِّبْتَ ʿuyyibta |
عُيِّبَ ʿuyyiba |
عُيِّبْتُمَا ʿuyyibtumā |
عُيِّبَا ʿuyyibā |
عُيِّبْنَا ʿuyyibnā |
عُيِّبْتُمْ ʿuyyibtum |
عُيِّبُوا ʿuyyibū | |||
| f | عُيِّبْتِ ʿuyyibti |
عُيِّبَتْ ʿuyyibat |
عُيِّبَتَا ʿuyyibatā |
عُيِّبْتُنَّ ʿuyyibtunna |
عُيِّبْنَ ʿuyyibna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أُعَيَّبُ ʾuʿayyabu |
تُعَيَّبُ tuʿayyabu |
يُعَيَّبُ yuʿayyabu |
تُعَيَّبَانِ tuʿayyabāni |
يُعَيَّبَانِ yuʿayyabāni |
نُعَيَّبُ nuʿayyabu |
تُعَيَّبُونَ tuʿayyabūna |
يُعَيَّبُونَ yuʿayyabūna | |||
| f | تُعَيَّبِينَ tuʿayyabīna |
تُعَيَّبُ tuʿayyabu |
تُعَيَّبَانِ tuʿayyabāni |
تُعَيَّبْنَ tuʿayyabna |
يُعَيَّبْنَ yuʿayyabna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُعَيَّبَ ʾuʿayyaba |
تُعَيَّبَ tuʿayyaba |
يُعَيَّبَ yuʿayyaba |
تُعَيَّبَا tuʿayyabā |
يُعَيَّبَا yuʿayyabā |
نُعَيَّبَ nuʿayyaba |
تُعَيَّبُوا tuʿayyabū |
يُعَيَّبُوا yuʿayyabū | |||
| f | تُعَيَّبِي tuʿayyabī |
تُعَيَّبَ tuʿayyaba |
تُعَيَّبَا tuʿayyabā |
تُعَيَّبْنَ tuʿayyabna |
يُعَيَّبْنَ yuʿayyabna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُعَيَّبْ ʾuʿayyab |
تُعَيَّبْ tuʿayyab |
يُعَيَّبْ yuʿayyab |
تُعَيَّبَا tuʿayyabā |
يُعَيَّبَا yuʿayyabā |
نُعَيَّبْ nuʿayyab |
تُعَيَّبُوا tuʿayyabū |
يُعَيَّبُوا yuʿayyabū | |||
| f | تُعَيَّبِي tuʿayyabī |
تُعَيَّبْ tuʿayyab |
تُعَيَّبَا tuʿayyabā |
تُعَيَّبْنَ tuʿayyabna |
يُعَيَّبْنَ yuʿayyabna | |||||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.