اذكر
See also: أذكر
Arabic
Etymology 1
From the root ذ ك ر (ḏ-k-r).
Verb
اِذَّكَرَ • (iḏḏakara) VIII, non-past يَذَّكِرُ (yaḏḏakiru)
- to remember, to bear in mind
Conjugation
Conjugation of
اِذَّكَرَ
(form-VIII sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
iḏḏikār | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُذَّكِر muḏḏakir | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُذَّكَر muḏḏakar | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | iḏḏakartu |
iḏḏakarta |
اِذَّكَرَ iḏḏakara |
اِذَّكَرْتُمَا iḏḏakartumā |
اِذَّكَرَا iḏḏakarā |
iḏḏakarnā |
iḏḏakartum |
iḏḏakarū | |||
| f | iḏḏakarti |
iḏḏakarat |
اِذَّكَرَتَا iḏḏakaratā |
iḏḏakartunna |
iḏḏakarna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾaḏḏakiru |
taḏḏakiru |
yaḏḏakiru |
تَذَّكِرَانِ taḏḏakirāni |
يَذَّكِرَانِ yaḏḏakirāni |
naḏḏakiru |
taḏḏakirūna |
yaḏḏakirūna | |||
| f | taḏḏakirīna |
taḏḏakiru |
تَذَّكِرَانِ taḏḏakirāni |
taḏḏakirna |
yaḏḏakirna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾaḏḏakira |
taḏḏakira |
yaḏḏakira |
تَذَّكِرَا taḏḏakirā |
يَذَّكِرَا yaḏḏakirā |
naḏḏakira |
taḏḏakirū |
يَذَّكِرُوا yaḏḏakirū | |||
| f | taḏḏakirī |
taḏḏakira |
تَذَّكِرَا taḏḏakirā |
taḏḏakirna |
yaḏḏakirna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾaḏḏakir |
taḏḏakir |
yaḏḏakir |
تَذَّكِرَا taḏḏakirā |
يَذَّكِرَا yaḏḏakirā |
naḏḏakir |
taḏḏakirū |
يَذَّكِرُوا yaḏḏakirū | |||
| f | taḏḏakirī |
taḏḏakir |
تَذَّكِرَا taḏḏakirā |
taḏḏakirna |
yaḏḏakirna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | اِذَّكِرْ iḏḏakir |
اِذَّكِرَا iḏḏakirā |
iḏḏakirū |
||||||||
| f | iḏḏakirī |
iḏḏakirna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | uḏḏukirtu |
uḏḏukirta |
اُذُّكِرَ uḏḏukira |
اُذُّكِرْتُمَا uḏḏukirtumā |
اُذُّكِرَا uḏḏukirā |
uḏḏukirnā |
uḏḏukirtum |
uḏḏukirū | |||
| f | uḏḏukirti |
uḏḏukirat |
اُذُّكِرَتَا uḏḏukiratā |
uḏḏukirtunna |
uḏḏukirna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuḏḏakaru |
tuḏḏakaru |
yuḏḏakaru |
تُذَّكَرَانِ tuḏḏakarāni |
يُذَّكَرَانِ yuḏḏakarāni |
nuḏḏakaru |
tuḏḏakarūna |
yuḏḏakarūna | |||
| f | tuḏḏakarīna |
tuḏḏakaru |
تُذَّكَرَانِ tuḏḏakarāni |
tuḏḏakarna |
yuḏḏakarna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuḏḏakara |
tuḏḏakara |
yuḏḏakara |
تُذَّكَرَا tuḏḏakarā |
يُذَّكَرَا yuḏḏakarā |
nuḏḏakara |
tuḏḏakarū |
يُذَّكَرُوا yuḏḏakarū | |||
| f | tuḏḏakarī |
tuḏḏakara |
تُذَّكَرَا tuḏḏakarā |
tuḏḏakarna |
yuḏḏakarna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuḏḏakar |
tuḏḏakar |
yuḏḏakar |
تُذَّكَرَا tuḏḏakarā |
يُذَّكَرَا yuḏḏakarā |
nuḏḏakar |
tuḏḏakarū |
يُذَّكَرُوا yuḏḏakarū | |||
| f | tuḏḏakarī |
tuḏḏakar |
تُذَّكَرَا tuḏḏakarā |
tuḏḏakarna |
yuḏḏakarna | |||||||
Etymology 2
Verb
اُذْكُرْ • (uḏkur) (form I)
- second-person masculine singular active imperative of ذَكَرَ (ḏakara)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.