ուսանիմ
Old Armenian
Etymology
From ուս- (us-), from Proto-Indo-European *uk-, zero-grade of *ewk-, + -ան- (-an-). Cognate with Sanskrit उच्यति (ucyati, “to take pleasure in; to be accustomed”), Proto-Slavic *učiti, Lithuanian jùnkti (“to learn”).
Verb
ուսանիմ • (usanim)
- (intransitive) to learn, to study, to read; to be instructed; to exercise oneself in
- ուսանել զդասն ― usanel zdasn ― to learn, to study one's lesson
- ուսանել ի բերան ― usanel i beran ― to con over, to study by heart
- ուսանել թոշակաւ ― usanel tʿošakaw ― to be in a boarding school
- ուսեալ ― useal ― learned; erudite
Conjugation
mediopassive
| infinitive | ուսանել, ուսանիլ* (usanel, usanil*) | participle | ուսեալ (useal) | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| causative | ուսուցանեմ (usucʿanem) | aorist stem | ուս- (us-) | ||||
| person | singular | plural | |||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | ուսանիմ (usanim) | ուսանիս (usanis) | ուսանի (usani) | ուսանիմք (usanimkʿ) | ուսանիք (usanikʿ) | ուսանին (usanin) | |
| imperfect | ուսանէի (usanēi) | ուսանէիր (usanēir) | ուսանէր, ուսանիւր (usanēr, usaniwr) | ուսանէաք (usanēakʿ) | ուսանէիք (usanēikʿ) | ուսանէին (usanēin) | |
| aorist | ուսայ (usay) | ուսար (usar) | ուսաւ (usaw) | ուսաք (usakʿ) | ուսայք (usaykʿ) | ուսան (usan) | |
| subjunctive | ես | դու | նա | մեք | դուք | նոքա | |
| present | ուսանիցիմ (usanicʿim) | ուսանիցիս (usanicʿis) | ուսանիցի (usanicʿi) | ուսանիցիմք (usanicʿimkʿ) | ուսանիցիք (usanicʿikʿ) | ուսանիցին (usanicʿin) | |
| aorist | ուսայց (usaycʿ) | ուսցիս (uscʿis) | ուսցի (uscʿi) | ուսցուք (uscʿukʿ) | ուսջիք (usǰikʿ) | ուսցին (uscʿin) | |
| imperatives | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
| imperative | — | ուսի՛ր (usír) | — | — | ուսարո՛ւք (usarúkʿ) | — | |
| cohortative | — | ուսջի՛ր (usǰír) | — | — | ուսջի՛ք (usǰíkʿ) | — | |
| prohibitive | — | մի՛ ուսանիր (mí usanir) | — | — | մի՛ ուսանիք (mí usanikʿ) | — | |
| *post-classical | |||||||
Derived terms
Terms derived from ուսանիմ (usanim)
|
|
|
Related terms
- ամուսին (amusin)
Descendants
- Armenian: ուսանել (usanel), ուսյալ (usyal)
References
- Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “ուսանիմ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “ուս”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.