υποχρεώνω

Greek

Etymology

Verb formed from Ancient Greek adjective ὑπόχρεος (hupókhreos, “indebted”)

Pronunciation

IPA^(key): /ipoxɾeˈono/

Verb

υποχρεώνω • (ypochreóno) (simple past υποχρέωσα, passive υποχρεώνομαι)

oblige, force, obligate, compel
Ο νόμος μας υποχρεώνει να τον φυλακίσουμε. ― O nómos mas ypochreónei na ton fylakísoume. ― The law obliges us to imprison him.

Conjugation

υποχρεώνω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	υποχρεώνω	υποχρέωνα	θα υποχρεώνω	να υποχρεώνω
2s	υποχρεώνεις	υποχρέωνες	θα υποχρεώνεις	να υποχρεώνεις	υποχρέωνε
3s	υποχρεώνει	υποχρέωνε	θα υποχρεώνει	να υποχρεώνει

1p	υποχρεώνουμε, υποχρεώνομε	υποχρεώναμε	θα υποχρεώνουμε, υποχρεώνομε	να υποχρεώνουμε, υποχρεώνομε
2p	υποχρεώνετε	υποχρεώνατε	θα υποχρεώνετε	να υποχρεώνετε	υποχρεώνετε
3p	υποχρεώνουν, υποχρεώνουνε	υποχρέωναν, υποχρεώναν, υποχρεώνανε	θα υποχρεώνουν, υποχρεώνουνε	να υποχρεώνουν, υποχρεώνουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	υποχρεώσω	υποχρέωσα	θα υποχρεώσω	να υποχρεώσω
2s	υποχρεώσεις	υποχρέωσες	θα υποχρεώσεις	να υποχρεώσεις	υποχρέωσε
3s	υποχρεώσει	υποχρέωσε	θα υποχρεώσει	να υποχρεώσει

1p	υποχρεώσουμε, υποχρεώσομε	υποχρεώσαμε	θα υποχρεώσουμε, υποχρεώσομε	να υποχρεώσουμε, υποχρεώσομε
2p	υποχρεώσετε	υποχρεώσατε	θα υποχρεώσετε	να υποχρεώσετε	υποχρεώστε
3p	υποχρεώσουν, υποχρεώσουνε	υποχρέωσαν, υποχρεώσαν, υποχρεώσανε	θα υποχρεώσουν, υποχρεώσουνε	να υποχρεώσουν, υποχρεώσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω υποχρεώσει	είχα υποχρεώσει	θα έχω υποχρεώσει	να έχω υποχρεώσει
2s	έχεις υποχρεώσει	είχες υποχρεώσει	θα έχεις υποχρεώσει	να έχεις υποχρεώσει
3s	έχει υποχρεώσει	είχε υποχρεώσει	θα έχει υποχρεώσει	να έχει υποχρεώσει

1p	έχουμε υποχρεώσει	είχαμε υποχρεώσει	θα έχουμε υποχρεώσει	να έχουμε υποχρεώσει
2p	έχετε υποχρεώσει	είχατε υποχρεώσει	θα έχετε υποχρεώσει	να έχετε υποχρεώσει
3p	έχουν υποχρεώσει	είχαν υποχρεώσει	θα έχουν υποχρεώσει	να έχουν υποχρεώσει

	Participle:	υποχρεώνοντας	Non-finite ^‡	υποχρεώσει	3, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Synonyms

αναγκάζω (anagkázo, “force”)

Related terms

υποχρέωση f (ypochréosi, “obligation”)
υποχρεωτικός (ypochreotikós, “obligatory”)
υπόχρεος (ypóchreos, “indebted”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.