αναγκάζω

See also: ἀναγκάζω

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀναγκάζω (anankázō). Synchronically analysable as ανάγκη (anágki, “necessity”) +‎ -άζω (-ázo).

Verb

αναγκάζω • (anagkázo) (simple past ανάγκασα, passive αναγκάζομαι)

compel, coerce
obligate

Conjugation

αναγκάζω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	αναγκάζω	ανάγκαζα	θα αναγκάζω	να αναγκάζω
2s	αναγκάζεις	ανάγκαζες	θα αναγκάζεις	να αναγκάζεις	ανάγκαζε
3s	αναγκάζει	ανάγκαζε	θα αναγκάζει	να αναγκάζει

1p	αναγκάζουμε, αναγκάζομε	αναγκάζαμε	θα αναγκάζουμε, αναγκάζομε	να αναγκάζουμε, αναγκάζομε
2p	αναγκάζετε	αναγκάζατε	θα αναγκάζετε	να αναγκάζετε	αναγκάζετε
3p	αναγκάζουν, αναγκάζουνε	ανάγκαζαν, αναγκάζαν, αναγκάζανε	θα αναγκάζουν, αναγκάζουνε	να αναγκάζουν, αναγκάζουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	αναγκάσω	ανάγκασα	θα αναγκάσω	να αναγκάσω
2s	αναγκάσεις	ανάγκασες	θα αναγκάσεις	να αναγκάσεις	ανάγκασε
3s	αναγκάσει	ανάγκασε	θα αναγκάσει	να αναγκάσει

1p	αναγκάσουμε, αναγκάσομε	αναγκάσαμε	θα αναγκάσουμε, αναγκάσομε	να αναγκάσουμε, αναγκάσομε
2p	αναγκάσετε	αναγκάσατε	θα αναγκάσετε	να αναγκάσετε	αναγκάστε
3p	αναγκάσουν, αναγκάσουνε	ανάγκασαν, αναγκάσαν, αναγκάσανε	θα αναγκάσουν, αναγκάσουνε	να αναγκάσουν, αναγκάσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω αναγκάσει	είχα αναγκάσει	θα έχω αναγκάσει	να έχω αναγκάσει
2s	έχεις αναγκάσει	είχες αναγκάσει	θα έχεις αναγκάσει	να έχεις αναγκάσει
3s	έχει αναγκάσει	είχε αναγκάσει	θα έχει αναγκάσει	να έχει αναγκάσει

1p	έχουμε αναγκάσει	είχαμε αναγκάσει	θα έχουμε αναγκάσει	να έχουμε αναγκάσει
2p	έχετε αναγκάσει	είχατε αναγκάσει	θα έχετε αναγκάσει	να έχετε αναγκάσει
3p	έχουν αναγκάσει	είχαν αναγκάσει	θα έχουν αναγκάσει	να έχουν αναγκάσει

	Participle:	αναγκάζοντας	Non-finite ^‡	αναγκάσει	33, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Derived terms

αναγκασμός (anagkasmós)

Related terms

ανάγκη f (anágki, “necessity”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.