στρατιώτης

Ancient Greek

Etymology

From στρατιάομαι (stratiáomai) +‎ -της (-tēs).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /stra.ti.ɔ̌ː.tɛːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /stra.tiˈo.tes/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /stra.tiˈo.tis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /stra.tiˈo.tis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /stra.tiˈo.tis/

Noun

στρᾰτῐώτης • (stratiṓtēs) m (genitive στρᾰτῐώτου); first declension

(Attic, Ionic, Koine)

Inflection

First declension of ὁ στρᾰτῐώτης; τοῦ στρᾰτῐώτου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ στρᾰτῐώτης ho stratiṓtēs	τὼ στρᾰτῐώτᾱ tṑ stratiṓtā	οἱ στρᾰτῐῶται hoi stratiôtai
Genitive	τοῦ στρᾰτῐώτου toû stratiṓtou	τοῖν στρᾰτῐώταιν toîn stratiṓtain	τῶν στρᾰτῐωτῶν tôn stratiōtôn
Dative	τῷ στρᾰτῐώτῃ tôi stratiṓtēi	τοῖν στρᾰτῐώταιν toîn stratiṓtain	τοῖς στρᾰτῐώταις toîs stratiṓtais
Accusative	τὸν στρᾰτῐώτην tòn stratiṓtēn	τὼ στρᾰτῐώτᾱ tṑ stratiṓtā	τοὺς στρᾰτῐώτᾱς toùs stratiṓtās
Vocative	στρᾰτῐῶτᾰ stratiôta	στρᾰτῐώτᾱ stratiṓtā	στρᾰτῐῶται stratiôtai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First declension of ὁ στρᾰτῐώτης; τοῦ στρᾰτῐώτεω (Ionic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ στρᾰτῐώτης ho stratiṓtēs	τὼ στρᾰτῐώτᾱ tṑ stratiṓtā	οἱ στρᾰτῐῶται hoi stratiôtai
Genitive	τοῦ στρᾰτῐώτεω / στρᾰτῐώτω toû stratiṓteō / stratiṓtō	τοῖν στρᾰτῐώταιν toîn stratiṓtain	τῶν στρᾰτῐωτέων / στρᾰτῐωτῶν tôn stratiōtéōn / stratiōtôn
Dative	τῷ στρᾰτῐώτῃ tôi stratiṓtēi	τοῖν στρᾰτῐώταιν toîn stratiṓtain	τοῖσῐ(ν) στρᾰτῐώταις toîsi(n) stratiṓtais
Accusative	τὸν στρᾰτῐώτην tòn stratiṓtēn	τὼ στρᾰτῐώτᾱ tṑ stratiṓtā	τοὺς στρᾰτῐώτᾱς toùs stratiṓtās
Vocative	στρᾰτῐῶτᾰ stratiôta	στρᾰτῐώτᾱ stratiṓtā	στρᾰτῐῶται stratiôtai
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Related terms

στρατιά (stratiá)
στράτιος (strátios)
στρατιῶτις (stratiôtis)
στρατιωτικός (stratiōtikós)
στρατολογέω (stratologéō)

Descendants

Greek: στρατιώτης (stratiótis)
→ Aramaic:
- Hebrew: אסטרטיוטא‎ (ʾesṭraṭyōṭā)
- Syriac: ܐܣܛܪܛܝܘܛܐ‎ (ʾesṭraṭyōṭā)
→ English: stratiote
→ Parthian:
- Manichaean: ʿstrtywt‎ (istratiyōt)

Greek

Etymology

Inherited from Ancient Greek στρατιώτης (stratiṓtēs, “soldier”).

Noun

στρατιώτης • (stratiótis) m (plural στρατιώτες, feminine στρατιωτίνα)

(military) soldier (member of an army)
(military) private (army rank), the NATO military rank OR-1
(chess) pawn
Synonym: πιόνι (pióni)

Declension

declension of στρατιώτης

	singular	plural
nominative	στρατιώτης •	στρατιώτες •
genitive	στρατιώτη •	στρατιωτών •
accusative	στρατιώτη •	στρατιώτες •
vocative	στρατιώτη •	στρατιώτες •

Coordinate terms

Greek army ranks:

OR-1: στρατιώτης m (stratiótis, “private”)
OR-1: στρατιωτίνα f (stratiotína, “private”)
OR-3: υποδεκανέας m, f (ypodekanéas, “lance corporal”)
OR-4: δεκανέας m, f (dekanéas, “corporal”)
OR-5: έφεδρος λοχίας m (éfedros lochías, “reserve sergeant”)
OR-5: έφεδρη λοχίας f (éfedri lochías, “reserve sergeant”)
OR-6: μόνιμος λοχίας m (mónimos lochías, “reserve sergeant”)
OR-6: μόνιμη λοχίας f (mónimi lochías, “reserve sergeant”)
OR-7: επιλοχίας m (epilochías, “staff sergeant”)
OR-8: αρχιλοχίας m, f (archilochías, “company sergeant major, warrant officer class 2”)
OR-9: ανθυπασπιστής m, f (anthypaspistís, “regimental sergeant major, warrant officer class 1”)

OF-1: ανθυπολοχαγός m, f (anthypolochagós, “second lieutenant, subaltern”)
OF-1: υπολοχαγός m, f (ypolochagós, “lieutenant”)
OF-2: λοχαγός m, f (lochagós, “captain”)
OF-3: ταγματάρχης m, f (tagmatárchis, “major”)
OF-4: αντισυνταγματάρχης m, f (antisyntagmatárchis, “lieutenant colonel”)
OF-5: συνταγματάρχης m, f (syntagmatárchis, “colonel”)
OF-6: ταξίαρχος m, f (taxíarchos, “brigadier, brigadier general”)
OF-7: υποστράτηγος m (ypostrátigos, “major general”)
OF-8: αντιστράτηγος m (antistrátigos, “lieutenant general”)
OF-9: στρατηγός m (stratigós, “general”)
OF-10: στρατάρχης m (stratárchis, “field marshal”)

see also: Appendix:Greek military ranks

Derived terms

see: συστρατιώτης m (systratiótis, “comrade”)

Related terms

see: στρατός m (stratós, “army”)

Chess pieces in Greek · [Term?] (layout · text)

βασιλιάς (vasiliás)	βασίλισσα (vasílissa)	πύργος (pýrgos)	αξιωματικός (axiomatikós), τρελός (trelós)	ίππος (íppos)	στρατιώτης (stratiótis), πιόνι (pióni)

στρατιώτης

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Noun

Inflection

Related terms

Descendants

Further reading

Greek

Etymology

Noun

Declension

Coordinate terms

Derived terms

Related terms

See also

Further reading