παιδεύω

Ancient Greek

Etymology

From παῖς (paîs, “child”) +‎ -εύω (-eúō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pai̯.deú̯.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pɛˈde.wo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pɛˈðe.βo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /peˈðe.vo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /peˈðe.vo/

Verb

παιδεύω • (paideúō)

I raise, bring up a child
- 413 BCE, Euripides, Ion 953
- 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Fragments 648
- 406 BCE, Sophocles, Oedipus at Colonus 562
I train, teach, educate
- 389 BCE – 314 BCE, Aeschines, Against Ctesiphon 148
- 480 BCE – 411 BCE, Antiphon of Rhamnus, Second Tetralogy 2.3
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Politics 1260b.15
- 460 BCE – 370 BCE, Democritus, Collected Works 178
- 425 BCE, Euripides, Andromache 601
- 423 BCE, Euripides, The Suppliants 917
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 1.155
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 4.78
- 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Panegyricus 82
- 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Panathenaicus 138
- 445 BCE – 380 BCE, Lysias, Funeral Oration 3
- 342 BCE – 290 BCE, Menander, Kith.Fr. 5
- 400 BCE – 387 BCE, Plato, Apology 24e
- 400 BCE – 387 BCE, Plato, Crito 50e
- 380 BCE, Plato, Gorgias 519e
- 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laws 741a
- 380 BCE, Plato, The Republic 430a
- 380 BCE, Plato, The Republic 606e
- 406 BCE, Sophocles, Oedipus at Colonus 919
- 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Women of Trachis 451
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Apology 29
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cynegeticus 13.3
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 1.6.39
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, On Horsemanship 10.6
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 1.2.1
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 2.1.17
I chasten, discipline, punish
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Rhetoric 1389b.11
- 50 CE – 100 CE, The Gospel of Luke 23:16
- 300 BCE – 200 BCE, Septuagint, Hosea 7.12
- 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Ajax 595
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Memorabilia 1.3.5

Inflection

Present: παιδεύω, παιδεύομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	παιδεύω	παιδεύεις	παιδεύει	παιδεύετον	παιδεύετον	παιδεύομεν	παιδεύετε	παιδεύουσῐ(ν)
	subjunctive	παιδεύω	παιδεύῃς	παιδεύῃ	παιδεύητον	παιδεύητον	παιδεύωμεν	παιδεύητε	παιδεύωσῐ(ν)
	optative	παιδεύοιμῐ	παιδεύοις	παιδεύοι	παιδεύοιτον	παιδευοίτην	παιδεύοιμεν	παιδεύοιτε	παιδεύοιεν
	imperative		παίδευε	παιδευέτω	παιδεύετον	παιδευέτων		παιδεύετε	παιδευόντων
middle/ passive	indicative	παιδεύομαι	παιδεύῃ, παιδεύει	παιδεύεται	παιδεύεσθον	παιδεύεσθον	παιδευόμεθᾰ	παιδεύεσθε	παιδεύονται
	subjunctive	παιδεύωμαι	παιδεύῃ	παιδεύηται	παιδεύησθον	παιδεύησθον	παιδευώμεθᾰ	παιδεύησθε	παιδεύωνται
	optative	παιδευοίμην	παιδεύοιο	παιδεύοιτο	παιδεύοισθον	παιδευοίσθην	παιδευοίμεθᾰ	παιδεύοισθε	παιδεύοιντο
	imperative		παιδεύου	παιδευέσθω	παιδεύεσθον	παιδευέσθων		παιδεύεσθε	παιδευέσθων
		active				middle/passive
infinitive		παιδεύειν				παιδεύεσθαι
participle	m	παιδεύων				παιδευόμενος
	f	παιδεύουσᾰ				παιδευομένη
	n	παιδεῦον				παιδευόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπαίδευον, ἐπαιδευόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπαίδευον	ἐπαίδευες	ἐπαίδευε(ν)	ἐπαιδεύετον	ἐπαιδευέτην	ἐπαιδεύομεν	ἐπαιδεύετε	ἐπαίδευον
middle/ passive	indicative	ἐπαιδευόμην	ἐπαιδεύου	ἐπαιδεύετο	ἐπαιδεύεσθον	ἐπαιδευέσθην	ἐπαιδευόμεθᾰ	ἐπαιδεύεσθε	ἐπαιδεύοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: παιδεύσω, παιδεύσομαι, παιδευθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	παιδεύσω	παιδεύσεις	παιδεύσει	παιδεύσετον	παιδεύσετον	παιδεύσομεν	παιδεύσετε	παιδεύσουσῐ(ν)
active	optative	παιδεύσοιμῐ	παιδεύσοις	παιδεύσοι	παιδεύσοιτον	παιδευσοίτην	παιδεύσοιμεν	παιδεύσοιτε	παιδεύσοιεν
middle	indicative	παιδεύσομαι	παιδεύσῃ, παιδεύσει	παιδεύσεται	παιδεύσεσθον	παιδεύσεσθον	παιδευσόμεθᾰ	παιδεύσεσθε	παιδεύσονται
middle	optative	παιδευσοίμην	παιδεύσοιο	παιδεύσοιτο	παιδεύσοισθον	παιδευσοίσθην	παιδευσοίμεθᾰ	παιδεύσοισθε	παιδεύσοιντο
passive	indicative	παιδευθήσομαι	παιδευθήσῃ	παιδευθήσεται	παιδευθήσεσθον	παιδευθήσεσθον	παιδευθησόμεθᾰ	παιδευθήσεσθε	παιδευθήσονται
passive	optative	παιδευθησοίμην	παιδευθήσοιο	παιδευθήσοιτο	παιδευθήσοισθον	παιδευθησοίσθην	παιδευθησοίμεθᾰ	παιδευθήσοισθε	παιδευθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		παιδεύσειν			παιδεύσεσθαι		παιδευθήσεσθαι
participle	m	παιδεύσων			παιδευσόμενος		παιδευθησόμενος
	f	παιδεύσουσᾰ			παιδευσομένη		παιδευθησομένη
	n	παιδεῦσον			παιδευσόμενον		παιδευθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐπαίδευσᾰ, ἐπαιδευσᾰ́μην, ἐπαιδεύθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπαίδευσᾰ	ἐπαίδευσᾰς	ἐπαίδευσε(ν)	ἐπαιδεύσᾰτον	ἐπαιδευσᾰ́την	ἐπαιδεύσᾰμεν	ἐπαιδεύσᾰτε	ἐπαίδευσᾰν
	subjunctive	παιδεύσω	παιδεύσῃς	παιδεύσῃ	παιδεύσητον	παιδεύσητον	παιδεύσωμεν	παιδεύσητε	παιδεύσωσῐ(ν)
	optative	παιδεύσαιμῐ	παιδεύσειᾰς, παιδεύσαις	παιδεύσειε(ν), παιδεύσαι	παιδεύσαιτον	παιδευσαίτην	παιδεύσαιμεν	παιδεύσαιτε	παιδεύσειᾰν, παιδεύσαιεν
	imperative		παίδευσον	παιδευσᾰ́τω	παιδεύσᾰτον	παιδευσᾰ́των		παιδεύσᾰτε	παιδευσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐπαιδευσᾰ́μην	ἐπαιδεύσω	ἐπαιδεύσᾰτο	ἐπαιδεύσᾰσθον	ἐπαιδευσᾰ́σθην	ἐπαιδευσᾰ́μεθᾰ	ἐπαιδεύσᾰσθε	ἐπαιδεύσᾰντο
	subjunctive	παιδεύσωμαι	παιδεύσῃ	παιδεύσηται	παιδεύσησθον	παιδεύσησθον	παιδευσώμεθᾰ	παιδεύσησθε	παιδεύσωνται
	optative	παιδευσαίμην	παιδεύσαιο	παιδεύσαιτο	παιδεύσαισθον	παιδευσαίσθην	παιδευσαίμεθᾰ	παιδεύσαισθε	παιδεύσαιντο
	imperative		παίδευσαι	παιδευσᾰ́σθω	παιδεύσᾰσθον	παιδευσᾰ́σθων		παιδεύσᾰσθε	παιδευσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐπαιδεύθην	ἐπαιδεύθης	ἐπαιδεύθη	ἐπαιδεύθητον	ἐπαιδευθήτην	ἐπαιδεύθημεν	ἐπαιδεύθητε	ἐπαιδεύθησᾰν
	subjunctive	παιδευθῶ	παιδευθῇς	παιδευθῇ	παιδευθῆτον	παιδευθῆτον	παιδευθῶμεν	παιδευθῆτε	παιδευθῶσῐ(ν)
	optative	παιδευθείην	παιδευθείης	παιδευθείη	παιδευθεῖτον, παιδευθείητον	παιδευθείτην, παιδευθειήτην	παιδευθεῖμεν, παιδευθείημεν	παιδευθεῖτε, παιδευθείητε	παιδευθεῖεν, παιδευθείησᾰν
	imperative		παιδεύθητῐ	παιδευθήτω	παιδεύθητον	παιδευθήτων		παιδεύθητε	παιδευθέντων
		active			middle		passive
infinitive		παιδεῦσαι			παιδεύσᾰσθαι		παιδευθῆναι
participle	m	παιδεύσᾱς			παιδευσᾰ́μενος		παιδευθείς
	f	παιδεύσᾱσᾰ			παιδευσᾰμένη		παιδευθεῖσᾰ
	n	παιδεῦσᾰν			παιδευσᾰ́μενον		παιδευθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πεπαίδευκᾰ, πεπαίδευμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πεπαίδευκᾰ	πεπαίδευκᾰς	πεπαίδευκε(ν)	πεπαιδεύκᾰτον	πεπαιδεύκᾰτον	πεπαιδεύκᾰμεν	πεπαιδεύκᾰτε	πεπαιδεύκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεπαιδεύκω	πεπαιδεύκῃς	πεπαιδεύκῃ	πεπαιδεύκητον	πεπαιδεύκητον	πεπαιδεύκωμεν	πεπαιδεύκητε	πεπαιδεύκωσῐ(ν)
	optative	πεπαιδεύκοιμῐ, πεπαιδευκοίην	πεπαιδεύκοις, πεπαιδευκοίης	πεπαιδεύκοι, πεπαιδευκοίη	πεπαιδεύκοιτον	πεπαιδευκοίτην	πεπαιδεύκοιμεν	πεπαιδεύκοιτε	πεπαιδεύκοιεν
	imperative		πεπαίδευκε	πεπαιδευκέτω	πεπαιδεύκετον	πεπαιδευκέτων		πεπαιδεύκετε	πεπαιδευκόντων
middle/ passive	indicative	πεπαίδευμαι	πεπαίδευσαι	πεπαίδευται	πεπαίδευσθον	πεπαίδευσθον	πεπαιδεύμεθᾰ	πεπαίδευσθε	πεπαίδευνται
	subjunctive	πεπαιδευμένος ὦ	πεπαιδευμένος ᾖς	πεπαιδευμένος ᾖ	πεπαιδευμένω ἦτον	πεπαιδευμένω ἦτον	πεπαιδευμένοι ὦμεν	πεπαιδευμένοι ἦτε	πεπαιδευμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπαιδευμένος εἴην	πεπαιδευμένος εἴης	πεπαιδευμένος εἴη	πεπαιδευμένοι εἴητον/εἶτον	πεπαιδευμένω εἰήτην/εἴτην	πεπαιδευμένοι εἴημεν/εἶμεν	πεπαιδευμένοι εἴητε/εἶτε	πεπαιδευμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		πεπαίδευσο	πεπαιδεύσθω	πεπαίδευσθον	πεπαιδεύσθων		πεπαίδευσθε	πεπαιδεύσθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπαιδευκέναι				πεπαιδεῦσθαι
participle	m	πεπαιδευκώς				πεπαιδευμένος
	f	πεπαιδευκυῖᾰ				πεπαιδευμένη
	n	πεπαιδευκός				πεπαιδευμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐπεπαιδεύκειν, ἐπεπαιδεύμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεπαιδεύκειν, ἐπεπαιδεύκη	ἐπεπαιδεύκεις, ἐπεπαιδεύκης	ἐπεπαιδεύκει(ν)	ἐπεπαιδεύκετον	ἐπεπαιδευκέτην	ἐπεπαιδεύκεμεν	ἐπεπαιδεύκετε	ἐπεπαιδεύκεσᾰν
middle/ passive	indicative	ἐπεπαιδεύμην	ἐπεπαίδευσο	ἐπεπαίδευτο	ἐπεπαίδευσθον	ἐπεπαιδεύσθην	ἐπεπαιδεύμεθᾰ	ἐπεπαίδευσθε	ἐπεπαίδευντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Terms derived from παιδεύω (paideúō)

ἀνᾰπαιδεύω (anapaideúō)
ἀντῐπαιδεύω (antipaideúō)
ἀπαιδευσίᾱ (apaideusíā)
ἀπαίδευτος (apaídeutos)
δῐᾰπαιδεύομαι (diapaideúomai)
ἐκπαιδεύω (ekpaideúō)

ἐμπαιδεύω (empaideúō)
μετᾰπαιδεύω (metapaideúō)
παίδευμᾰ (paídeuma)
παίδευσῐς (paídeusis)
παιδευτέος (paideutéos)
παιδευτήρῐον (paideutḗrion)

παιδευτής (paideutḗs)
παιδευτῐκός (paideutikós)
παιδευτός (paideutós)
πᾰρᾰπαιδεύω (parapaideúō)
προπαιδεύω (propaideúō)
σῠμπαιδεύω (sumpaideúō)

Descendants

Greek: παιδεύω (paidévo)

Greek

Etymology

From Ancient Greek παιδεύω (paideúō).

Verb

παιδεύω • (paidévo) (simple past παίδεψα)

harass, pester, chasten

Conjugation

παιδεύω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	παιδεύω	παίδευα	θα παιδεύω	να παιδεύω
2s	παιδεύεις	παίδευες	θα παιδεύεις	να παιδεύεις	παίδευε
3s	παιδεύει	παίδευε	θα παιδεύει	να παιδεύει

1p	παιδεύουμε, παιδεύομε	παιδεύαμε	θα παιδεύουμε, παιδεύομε	να παιδεύουμε, παιδεύομε
2p	παιδεύετε	παιδεύατε	θα παιδεύετε	να παιδεύετε	παιδεύετε
3p	παιδεύουν, παιδεύουνε	παίδευαν, παιδεύαν, παιδεύανε	θα παιδεύουν, παιδεύουνε	να παιδεύουν, παιδεύουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	παιδέψω	παίδεψα	θα παιδέψω	να παιδέψω
2s	παιδέψεις	παίδεψες	θα παιδέψεις	να παιδέψεις	παίδεψε
3s	παιδέψει	παίδεψε	θα παιδέψει	να παιδέψει

1p	παιδέψουμε, παιδέψομε	παιδέψαμε	θα παιδέψουμε, παιδέψομε	να παιδέψουμε, παιδέψομε
2p	παιδέψετε	παιδέψατε	θα παιδέψετε	να παιδέψετε	παιδέψτε, παιδεύτε
3p	παιδέψουν, παιδέψουνε	παίδεψαν, παιδέψαν, παιδέψανε	θα παιδέψουν, παιδέψουνε	να παιδέψουν, παιδέψουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω παιδέψει	είχα παιδέψει	θα έχω παιδέψει	να έχω παιδέψει
2s	έχεις παιδέψει	είχες παιδέψει	θα έχεις παιδέψει	να έχεις παιδέψει	έχε παιδεμένο
3s	έχει παιδέψει	είχε παιδέψει	θα έχει παιδέψει	να έχει παιδέψει

1p	έχουμε παιδέψει	είχαμε παιδέψει	θα έχουμε παιδέψει	να έχουμε παιδέψει
2p	έχετε παιδέψει	είχατε παιδέψει	θα έχετε παιδέψει	να έχετε παιδέψει	έχετε παιδεμένο
3p	έχουν παιδέψει	είχαν παιδέψει	θα έχουν παιδέψει	να έχουν παιδέψει

	Alternative* perfect:	έχω (έχεις, έχει, έχουμε, έχετε, έχουν) παιδεμένο
	pluperfect:	είχα (είχες, είχε , είχαμε, είχατε, είχαν) παιδεμένο
	future perfect:	θα έχω (θα έχεις, θα έχει, θα έχουμε, θα έχετε, θα έχουν) παιδεμένο
	subjunctive:	να έχω (να έχεις, να έχει, να έχουμε, να έχετε, να έχουν) παιδεμένο

	Participle:	παιδεύοντας	Non-finite ^‡	παιδέψει	17, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Derived terms

παίδευση (paídefsi)

παιδεύω

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Verb

Inflection

Derived terms

Descendants

Further reading

Greek

Etymology

Verb

Conjugation

Derived terms

Further reading