ξεκωλώνω

Greek

Alternative forms

ξεκωλιάζω (xekoliázo)

Etymology

Byzantine Greek ξεκωλώνω (xekōlṓnō), equivalent to ξε- (xe-, “un-, de-”) +‎ κώλος (kólos, “arse”) with verb ending.

Pronunciation

IPA^(key): /ksekoˈlono/
Hyphenation: ξε‧κω‧λώ‧νω

Verb

ξεκωλώνω • (xekolóno) (simple past ξεκώλωσα, passive ξεκωλώνομαι)

(transitive, colloquial, very vulgar) bugger, sodomize (especially violently or roughly)
(transitive, colloquial, vulgar, figuratively) exhaust, tire, wear out

Ο προϊστάμενός μας μας έχει ξεκωλώσει στη δουλειά.
O proïstámenós mas mas échei xekolósei sti douleiá.
Our manager has completely worn us out with work.

Conjugation

ξεκωλώνω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	ξεκωλώνω	ξεκώλωνα	θα ξεκωλώνω	να ξεκωλώνω
2s	ξεκωλώνεις	ξεκώλωνες	θα ξεκωλώνεις	να ξεκωλώνεις	ξεκώλωνε
3s	ξεκωλώνει	ξεκώλωνε	θα ξεκωλώνει	να ξεκωλώνει

1p	ξεκωλώνουμε, ξεκωλώνομε	ξεκωλώναμε	θα ξεκωλώνουμε, ξεκωλώνομε	να ξεκωλώνουμε, ξεκωλώνομε
2p	ξεκωλώνετε	ξεκωλώνατε	θα ξεκωλώνετε	να ξεκωλώνετε	ξεκωλώνετε
3p	ξεκωλώνουν, ξεκωλώνουνε	ξεκώλωναν, ξεκωλώναν, ξεκωλώνανε	θα ξεκωλώνουν, ξεκωλώνουνε	να ξεκωλώνουν, ξεκωλώνουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	ξεκωλώσω	ξεκώλωσα	θα ξεκωλώσω	να ξεκωλώσω
2s	ξεκωλώσεις	ξεκώλωσες	θα ξεκωλώσεις	να ξεκωλώσεις	ξεκώλωσε
3s	ξεκωλώσει	ξεκώλωσε	θα ξεκωλώσει	να ξεκωλώσει

1p	ξεκωλώσουμε, ξεκωλώσομε	ξεκωλώσαμε	θα ξεκωλώσουμε, ξεκωλώσομε	να ξεκωλώσουμε, ξεκωλώσομε
2p	ξεκωλώσετε	ξεκωλώσατε	θα ξεκωλώσετε	να ξεκωλώσετε	ξεκωλώστε, ξεκωλώστε
3p	ξεκωλώσουν, ξεκωλώσουνε	ξεκώλωσαν, ξεκωλώσαν, ξεκωλώσανε	θα ξεκωλώσουν, ξεκωλώσουνε	να ξεκωλώσουν, ξεκωλώσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω ξεκωλώσει	είχα ξεκωλώσει	θα έχω ξεκωλώσει	να έχω ξεκωλώσει
2s	έχεις ξεκωλώσει	είχες ξεκωλώσει	θα έχεις ξεκωλώσει	να έχεις ξεκωλώσει	έχε ξεκωλωμένο
3s	έχει ξεκωλώσει	είχε ξεκωλώσει	θα έχει ξεκωλώσει	να έχει ξεκωλώσει

1p	έχουμε ξεκωλώσει	είχαμε ξεκωλώσει	θα έχουμε ξεκωλώσει	να έχουμε ξεκωλώσει
2p	έχετε ξεκωλώσει	είχατε ξεκωλώσει	θα έχετε ξεκωλώσει	να έχετε ξεκωλώσει	έχετε ξεκωλωμένο
3p	έχουν ξεκωλώσει	είχαν ξεκωλώσει	θα έχουν ξεκωλώσει	να έχουν ξεκωλώσει

	Alternative* perfect:	έχω (έχεις, έχει, έχουμε, έχετε, έχουν) ξεκωλωμένο
	pluperfect:	είχα (είχες, είχε , είχαμε, είχατε, είχαν) ξεκωλωμένο
	future perfect:	θα έχω (θα έχεις, θα έχει, θα έχουμε, θα έχετε, θα έχουν) ξεκωλωμένο
	subjunctive:	να έχω (να έχεις, να έχει, να έχουμε, να έχετε, να έχουν) ξεκωλωμένο

	Participle:	ξεκωλώνοντας	Non-finite ^‡	ξεκωλώσει	3, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Synonyms

(exhaust completely): εξαντλώ (exantló), ξεπατώνω (xepatóno)

Related terms

ξέκωλος (xékolos, “scantily clad, bottomless”) (colloquial)
ξεκωλιάρης m (xekoliáris, “very lucky person, jerk, dick”) (vulgar)
ξεκωλιάρα f (xekoliára, “scantily dressed female, bitch”) (vulgar)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.