ξεκωλιάρης

Greek

Etymology

From ξέκωλος (xékolos).

Pronunciation

  • IPA(key): /ksekoˈʎaɾis/
  • Hyphenation: ξε‧κω‧λιά‧ρης

Adjective

ξεκωλιάρης • (xekoliáris) m (feminine ξεκωλιάρα, neuter ξεκωλιάρικο)

  1. (colloquial) lucky devil, lucky dog, having devil's luck, lucky bastard (exceptionally lucky, usually in games)
    Νίκησε πάλι το παιχνίδι αυτός ο ξεκωλιάρης ο νεαρός. ― Níkise páli to paichnídi aftós o xekoliáris o nearós. ― That lucky little fucker won the game again.

Declension

positive forms of ξεκωλιάρης
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ξεκωλιάρης ξεκωλιάρα ξεκωλιάρικο ξεκωλιάρηδες ξεκωλιάρες ξεκωλιάρικα
genitive ξεκωλιάρη ξεκωλιάρας ξεκωλιάρικου ξεκωλιάρηδων — ξεκωλιάρικων
accusative ξεκωλιάρη ξεκωλιάρα ξεκωλιάρικο ξεκωλιάρηδες ξεκωλιάρες ξεκωλιάρικα
vocative ξεκωλιάρη ξεκωλιάρα ξεκωλιάρικο ξεκωλιάρηδες ξεκωλιάρες ξεκωλιάρικα
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο ξεκωλιάρης, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο ξεκωλιάρης (o pio xekoliáris), etc.)

Noun

ξεκωλιάρης • (xekoliáris) m (plural ξεκωλιάρηδες, feminine ξεκωλιάρα)

  1. (colloquial, offensive) jerk, asshole, prick (general term of abuse for a man)
    Μου 'σπασες το αμάξι, ρε ξεκωλιάρη! ― Mou 'spases to amáxi, re xekoliári! ― You broke my car, you motherfucker!

Declension

  • ξέκωλος (xékolos, “scantily clad, bottomless”) (colloquial)
  • ξεκωλώνω (xekolóno, “to violently bugger, to exhaust”) (very vulgar)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.