ξαίνω
Greek
Verb
ξαίνω • (xaíno) (simple past έξανα)
Conjugation
ξαίνω, ξαίνομαι
| Active voice ➤ | Passive voice ➤ | |||
| Indicative mood ➤ | Imperfective aspect ➤ | Perfective aspect ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect |
| Non-past tenses ➤ | Present ➤ | Dependent ➤ | Present | Dependent |
| 1 sg | ξαίνω | ξάνω | ξαίνομαι | ξαστώ |
| 2 sg | ξαίνεις | ξάνεις | ξαίνεσαι | ξαστείς |
| 3 sg | ξαίνει | ξάνει | ξαίνεται | ξαστεί |
| 1 pl | ξαίνουμε[-ομε] | ξάνουμε[-ομε] | ξαινόμαστε | ξαστούμε |
| 2 pl | ξαίνετε | ξάνετε | ξαίνεστε, ξαινόσαστε | ξαστείτε |
| 3 pl | ξαίνουν(ε) | ξάνουν(ε) | ξαίνονται | ξαστούν(ε) |
| Past tenses ➤ | Imperfect ➤ | Simple past ➤ | Imperfect | Simple past |
| 1 sg | έξαινα | έξανα | ξαινόμουν(α) | ξάστηκα |
| 2 sg | έξαινες | έξανες | ξαινόσουν(α) | ξάστηκες |
| 3 sg | έξαινε | έξανε | ξαινόταν(ε) | ξάστηκε |
| 1 pl | ξαίναμε | ξάναμε | ξαινόμασταν (-όμαστε) | ξαστήκαμε |
| 2 pl | ξαίνατε | ξάνατε | ξαινόσασταν (-όσαστε) | ξαστήκατε |
| 3 pl | έξαιναν, ξαίναν(ε) | έξαναν, ξάναν(ε) | ξαίνονταν (ξαινόντουσαν) | ξάστηκαν, ξαστήκαν(ε) |
| Future tenses ➤ | Continuous ➤ | Simple ➤ | Continuous | Simple |
| 1 sg | θα ξαίνω ➤ | θα ξάνω ➤ | θα ξαίνομαι ➤ | θα ξαστώ ➤ |
| 2,3 sg, 1,2,3 pl | θα ξαίνεις, … | θα ξάνεις, … | θα ξαίνεσαι, … | θα ξαστείς, … |
| Perfect aspect ➤ | Perfect aspect | |||
| Present perfect ➤ | έχω, έχεις, … ξάνει έχω, έχεις, … ξασμένο , η, ο ➤ |
έχω, έχεις, … ξαστεί είμαι, είσαι, … ξασμένος, η, ο | ||
| Past perfect ➤ | είχα, είχες, … ξάνει είχα, είχες, … ξασμένο, η, ο |
είχα, είχες, … ξαστεί ήμουν, ήσουν, … ξασμένος, η, ο | ||
| Future perfect ➤ | θα έχω, θα έχεις, … ξάνει θα έχω, θα έχεις, … ξασμένο, η, ο |
θα έχω, θα έχεις, … ξαστεί θα είμαι, θα είσαι, … ξασμένος, η, ο | ||
| Subjunctive mood ➤ | Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας, όταν, …). | |||
| Imperative mood ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect | Imperfective aspect | Perfective aspect |
| 2 sg | ξαίνε | ξάνε | — | ξάσου |
| 2 pl | ξαίνετε | ξάνετε | ξαίνεστε | ξαστείτε |
| Other forms | Active voice | Passive voice | ||
| Present participle➤ | ξαίνοντας ➤ | — | ||
| Perfect participle➤ | έχοντας ξάνει ➤ | ξασμένος, -η, -ο ➤ | ||
| Nonfinite form➤ | ξάνει | ξαστεί | ||
| Notes | • Active imperative perfective (aorist) 2nd plural: ξάνετε, [ξάντε] • (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive. | |||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.