κρύσταλλος
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /krýs.tal.los/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈkrys.tal.los/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈkrys.tal.los/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈkrys.tal.los/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈkris.ta.los/
Noun
κρύσταλλος • (krústallos) m (genitive κρυστάλλου); second declension
Inflection
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ κρύσταλλος ho krústallos |
τὼ κρυστάλλω tṑ krustállō |
οἱ κρύσταλλοι hoi krústalloi | ||||||||||
| Genitive | τοῦ κρυστάλλου toû krustállou |
τοῖν κρυστάλλοιν toîn krustálloin |
τῶν κρυστάλλων tôn krustállōn | ||||||||||
| Dative | τῷ κρυστάλλῳ tôi krustállōi |
τοῖν κρυστάλλοιν toîn krustálloin |
τοῖς κρυστάλλοις toîs krustállois | ||||||||||
| Accusative | τὸν κρύσταλλον tòn krústallon |
τὼ κρυστάλλω tṑ krustállō |
τοὺς κρυστάλλους toùs krustállous | ||||||||||
| Vocative | κρύσταλλε krústalle |
κρυστάλλω krustállō |
κρύσταλλοι krústalloi | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension. | ||||||||||||
Descendants
- Greek: κρύσταλλος (krýstallos)
- → Latin: crystallum
- → English: crystal
- Russian: кристалл m (kristáll), хрусталь m (xrustál')
Further reading
- κρύσταλλος in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- κρύσταλλος in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- κρύσταλλος in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- κρύσταλλος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- κρύσταλλος in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- G2930 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
Greek
Noun
κρύσταλλος • (krýstallos) m (plural κρύσταλλοι)
Declension
declension of κρύσταλλος
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | κρύσταλλος • | κρύσταλλοι • |
| genitive | κρυστάλλου • | κρυστάλλων • |
| accusative | κρύσταλλο • | κρυστάλλους • |
| vocative | κρύσταλλε • | κρύσταλλοι • |
Related terms
- αποκρυσταλλώνω (apokrystallóno, “to crystallise an idea”)
- κρυσταλλώνω (krystallóno, “to crystallise”)
- κρύσταλλο n (krýstallo, “crystal: mineral, glass, ice”)
- κρυσταλλικός (krystallikós, “crystallised”)
- κρυστάλλινος (krystállinos, “cut-glass, crystal”)
- κρυστάλλωση f (krystállosi, “crystallisation”)
Further reading
-
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.